“Ooit wel eens over nagedacht dat deze directeuren hun salaris met factor 100 terugverdienen voor het goede doel aangezien zij de juiste personen zijn om bij de Unilevers en de Shells van deze wereld miljoenen weten los te maken?!”

Bovenstaande is een volkomen onbewezen stelling, sterker nog, de Unilevers en de Shells hebben m.n. in de ontwikkelingslanden heel andere belangen om geld te doneren, daar hebben zij de directeuren, die jij bedoelt echt niet voor nodig! Bovendien blijft de stelling overeind, dat ook al zouden deze lieden hun salaris met een factor van 1000 “terugverdienen” hun salaris niet past bij een Goede Doelen Organisatie. Denk nou eens alleen aan de collectanten, die de deuren langs gaan, om het salaris van deze lieden bij elkaar te schooien/bedelen!

De argumenten die jij gebruikt zijn dezelfde argumenten die de besturen ook gebruiken om de door hen toegekende salarissen te verdedigen. Het gaat kennelijk wel op voor hen die besturen maar niet voor hoog opgeleide en ervaren verpleegkundigen in de zorg om maar eens wat te noemen. Want dat schijnt betitelt te worden als zijnde een roeping. Feit blijft dat salarissen in deze orde van grootte niet reeel zijn in deze tak van sport. Dat impliceert dat er fundamenteel andere keuzes gemaakt zouden moeten worden. Dat omzet niet het uitgangspunt zou moeten zijn maar rendement. Aan het aantal negatieve reacties te zien hierboven ben ik bang dat de meeste schrijvers jouw mening dat de salarissen verdedigbaar zijn niet zullen delen. En zij zijn ook degenen die uiteindelijk het geld moeten opbrengen.

De twee ton voor vriend Cees van het Rode Kruis is slechts zijn primaire salaris. Daar komt nog bij zijn pensioen, auto, enz.
En wat te denken van de staf? Het kan nooit zo zijn dat het salaris van het bestuur of bestuurder op zich staat, want dat zou de interne verhoudingen erg scheef trekken. Ergo, het salaris van de directeur zegt niet genoeg.

Ach, voor mij reden om helemaal niet meer aan grote goede doelen te geven. Ik richt mij sinds kort op lokale initiatieven van mensen die bevlogen zijn en begaan met anderen. Met weinig overhead, zonder auto van de zaak. Niet eens een mobiel van de zaak. Misschien is het handig als ik bovenstaande directieleden een mailtje stuur met de mededeling dat ze niemand langs mijn deur hoeven sturen. Dat scheelt de collectant tijd. En dus geld. En zo draag ik dan weer mijn steentje bij aan het terugdringen van de overhead voor voornoemde organisaties… een mens moet ergens beginnen.. toch?

Wat mij betreft zijn de salarissen van VN inderdaad veel te hoog en staan ze in geen verhouding met de kwaliteit van de hulp die ze verlenen. VN is ontaard in een log, bureaucratisch en geldverslindend apparaat. Het zou nog erger zijn als ze geen stichtingen/NGOs hadden als implementing partners die niet alleen in ivoren torens zitten, maar bereid zijn het zware grondwerk te verrichten.

En wat betreft de andere stichtingen, ontwikkelings- en hulpverleningswerk heeft een enorme professionalisering doorgemaakt in het afgelopen decennium. Kwaliteitseisen zijn hoger dan ooit tevoren. Alleen goed opgeleide mensen met veel ervaring kunnen leiding geven aan operaties van dit gehalte. Als daar geen reele vergoeding tegenover staat, zal het niet lukken om geschikte mensen op leidinggevende posities te hebben.

Wringt het dan niet meer… ergens tussen de oren wel. Maar een goede realiteitcheck laat zien dat er geen andere keuze is.