Helaas doet de politiek er zo weinig mee. De reden hiervoor is m.i. dat de
politiek steeds meer wordt gegijzeld door het internationale bedrijfsleven.

Overal zie je dat de politiek toegeeft aan de wensen van het bedrijfsleven,
want als het bedrijfsleven zijn zin niet krijgt, heeft dat grote gevolgen
voor onze concurrentiepositie, zowel op nationaal als op EU-niveau (zeggen
ze altijd en de politici geloven dat graag en misschien is het ook wel zo,
maar dat kan ik niet beoordelen).

Het concurrentiedenken blijft overheersen, zeker nu ook groeiende economieën
als China, India, Brazilië e.d hun deel van de koek (terecht) willen
opeisen.

Alleen in overleg op het hoogste internationale niveau (EU, VN) zou een
ander denken (in termen van samenwerking en eerlijk delen) politiek gestalte
kunnen krijgen en zou de macht van het internationale bedrijfsleven kunnen
worden ingeperkt. Uiteraard moet hier van onderop hard tegenaan worden
gebeukt (met woorden).

En wat gaan we nu doen?

Wat mij betreft effectief, efficiënt en duurzaam armoede bestrijden.
Van onderop, effectief gestimuleerd van bovenaf, zonder verspillende congressen en manifestaties, of foute geldstromen -salarissen- terug naar de rijke landen.
De neo-koloniale belastingstelsels en instellingen grondig verbeteren voor een productiviteit in harmonie met de natuur.