Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Bevolking Haïti groeit ondanks aardbeving snel

22 mei 2010 is de dag van de biodiversiteit in het jaar van de biodiversiteit: hét moment om even stil te staan bij het massale uitsterven van planten- en diersoorten op onze planeet. En vooral: hét moment om de aandacht te vestigen op wat volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN (FAO) wellicht de belangrijkste – maar tevens weinig bekende – oorzaak is hiervan: ons lapje vlees.

Steeds meer biologen zijn ervan overtuigd dat de mensheid een golf van massa-uitsterving in gang heeft gezet. In de geschiedenis van het leven op aarde zijn er nog een paar andere uitstervingsgolven geweest, maar nooit eerder droeg één bepaalde soort daar de verantwoordelijkheid voor: Homo sapiens heeft de uitstervingssnelheid met een factor 100 tot 1000 verhoogd. Vandaag zullen naar schatting 30 soorten voorgoed verdwijnen.

De stijgende menselijke bevolking veroorzaakt ongetwijfeld een grote druk op het milieu. Maar er is nog een andere overbevolking: die van de veedieren. Voor elke mens lopen meer dan drie landbouwdieren rond op aarde. De kippen zijn met 17 miljard in de meerderheid. Het gewicht van de 1,5 miljard runderen overtreft dat van de menselijke bevolking. En dan hebben we het nog niet over het miljard varkens en de 1,9 miljard schapen en geiten. Net zoals de mens een ecologische voetafdruk heeft, hebben al die dieren een hoef- of pootafdruk. Niet zo verwonderlijk dus dat de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), in haar rapport ¨Livestock’s Long Shadow¨ letterlijk stelt: ¨het ziet er naar uit dat de veeteelt wel eens de belangrijkste speler zou kunnen zijn in het verlies aan biodiversiteit, aangezien het de grootste oorzaak is voor ontbossing, en een van de belangrijkste oorzaken voor landerosie, vervuiling, klimaatverandering, overbevissing (…)

Zowel wat betreft hun ecologische, CO2- als watervoetafdruk scoren dierlijke eiwitbronnen zoals vlees, vis en zuivel 3 tot 17 keer slechter dan plantaardige alternatieven zoals tofu, seitan, tempeh en peulvruchten. Zo wordt om 1 liter melk te produceren 1000 liter zoet water gebruikt of vervuild, terwijl dat voor sojamelk slechts 200 liter is. De productie van 1 kg rundvlees vereist 100 m³ land (voor de vleesvervanger seitan: 10 m³ per kilogram). Niet onbegrijpelijk dus dat veel bossen worden afgebrand om plaats te maken voor veevoederplantages. Drie vierde van het wereldwijde landbouwareaal is momenteel in gebruik door de veeteelt. Een ramp voor de biodiversiteit.

EVA en Ecolife roepen zowel publiek, horeca als overheid op om werk te maken van vleesmatiging en mee te doen aan Donderdag Veggiedag: niet alleen voor de biodiversiteit en andere milieuproblemen, maar ook voor de gezondheid.

Bron: www.donderdagveggiedag.be

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Vleesproductie grootste bedreiging voor biodiversiteit

De belangrijkste conclusie van de AIV dat er nationaal en internationaal veel meer aandacht moet komen voor de relatie tussen demografische ontwikkelingen en economische groei en duurzame ontwikkeling, vrede en veiligheid, schaarste, energieverbruik, milieu, migratie/mobiliteit en menselijke waardigheid wordt door de regering gedeeld. Het advies bevestigt de door de regering gekozen prioriteiten binnen het beleid en geeft nuttige inzichten en aanbevelingen om dit beleid in de toekomst verder aan te scherpen.

De regering deelt de mening van de AIV dat demografische ontwikkelingen samen met klimaatverandering tot de grootste uitdagingen behoren waarvoor de wereld zich in de 21eeeuw gesteld ziet. De urgentie van dit vraagstuk is groot gegeven de rol die de factor bevolking speelt in de wereldwijde uitdagingen en problemen betreffende voedsel- en waterschaarste, energie, economische groei, klimaat en veiligheid. Zeker in landen met een snel groeiende bevolking en een economische groei die hierbij uit de pas loopt, zoals in veel ontwikkelingslanden het geval is, zal het moeilijk worden, zo niet onmogelijk, om genoeg voedsel en water te verschaffen, scholen en huizen te bouwen en banen te creëren voor een snel groeiende groep jongeren.

De regering spreekt haar waardering uit voor de door de AIV gesignaleerde noodzaak om vanuit een breed perspectief naar dit vraagstuk te kijken waarbij duidelijk oog is voor de interactie tussen brede thema’s en actuele vraagstukken. Het advies leert ons met een andere bril te kijken namelijk een bril met een perspectief dat zich uitstrekt van nu tot 2050. Rekening houdend met dit perspectief zal het niet zozeer gaan om het op korte termijn formuleren van nieuw beleid maar meer om het nadrukkelijker verbinden van dit vraagstuk met bestaande beleidsprioriteiten.

Meer aandacht voor demografische veranderingen

De urgentie van het vraagstuk is voor de regering aanleiding geweest om het afgelopen jaar bij te dragen aan het organiseren van een serie lezingen rond het thema Population and Development. De serie werd georganiseerd door de Society for International Development (SID), World Population Foundation (WPF) en het Institute for Social Studies (ISS), en ge-cofinancierd met UNFPA. Deze lezingen zullen, in aanvulling op het AIV advies, bijdragen tot een actualisering van de inzichten en het hernieuwd agenderen van het bevolkingsvraagstuk.

Om meer aandacht te krijgen voor demografische veranderingen en ontwikkelingssamenwerking, beveelt de AIV aan om het onderwerp duidelijker te positioneren als ‘global issue’ binnen de nieuwe structuur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en stelt voor om hoog in de structuur van het Ministerie een Ambassadeur Bevolkingsvraagstukken en Duurzame Ontwikkeling aan te stellen.

Naar aanleiding van het AIV advies is de regering voornemens om de Ambassadeur Duurzame Ontwikkeling (AMDO) tevens verantwoordelijk te maken voor bevolkingsvraagstukken voor zover ze een relatie hebben met klimaat en milieu. De regering benadrukt daarbij dat haalbaarheid, effectiviteit alsmede personele en budgettaire krapte belangrijke overwegingen zijn bij het besluit om AMDO zich strategisch te laten toespitsen op klimaat en milieu, eerder dan op de volle breedte van het bevolkingsvraagstuk.

Verder wil de regering op een aantal beleidsterreinen meer expliciete aandacht aan demografische veranderingen gaan schenken, ter verdere verbetering van de kwaliteit van de uitvoering van bestaand beleid. De AIV adviseert demografische ontwikkelingen en demografische transitieprocessen onderwerp te maken van de beleidsdialoog met partnerlanden en van Meerjarige Strategische Plannen (MJSP), landenprofielen en PRSP’s. De regering deelt het standpunt van de AIV om het vraagstuk van demografische veranderingen explicieter onderdeel te maken van de diverse analyse- en planningsinstrumenten. Zo zal in de MJSP 2011 niet alleen een analyse gemaakt moeten worden van de demografische veranderingen in het betreffende land maar ook het identificeren van synergie en risicomanagement in elk van de sectorale programma’s en tussen de verschillende sectoren en thema’s. Hierbij zal het scenariodenken versterkt dienen te worden, zal duidelijker gekeken moeten worden naar de behoeften van de diverse sectoren op lange termijn en zal er een beter begrip moeten komen voor lokale, nationale, regionale en mondiale relaties en de onderlinge verbanden. De regering is van mening dat het gedelegeerde model van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking precies de kracht is waardoor Nederland in een sterke positie zit om deze lokale agenda’s te koppelen aan mondiale vraagstukken. Bij de analyse van het ontwikkelingsproces van landen zullen de demografische dimensies nauwkeuriger in beeld gebracht moeten worden om zo de effectiviteit van en prioriteiten binnen het beleid te verbeteren.

De regering deelt dan het standpunt van de AIV dat in de bilaterale dialoog met politieke leiders en bestuurders in ontwikkelingslanden aandacht geschonken dient te worden aan demografische analyses (zoals de beschikbare informatie van OESO/DAC, Wereld Bank, Commission on Population and Development and UN Department of Economic and Social Affairs) in relatie tot economische groei, duurzame ontwikkeling en politieke en sociale stabiliteit.

Contextspecifieke aandacht voor demografische veranderingen

De regering deelt het standpunt van de AIV dat naast de toename van de wereldbevolking ook demografische transitieprocessen een belangrijke rol spelen bij de analyse van de knelpunten en mogelijkheden van demografische ontwikkelingen voor het behalen van de millenniumdoelstellingen. Demografische transitie wordt hierbij door de AIV gedefinieerd als de overgang die een bevolking doormaakt van een situatie van hoge sterfte- en geboortecijfers naar lage sterfte- en geboortecijfers. Zoals geconstateerd door de AIV heeft de verhouding tussen het aandeel jeugdigen (onder de 15 jaar), het werkzame gedeelte van de bevolking (15 tot 65 jaar) en de vergrijzende bevolking (boven 65 jaar) belangrijke gevolgen voor overheidsbeleid en ontwikkelingsperspectieven. De AIV belicht in haar advies een drietal profielen gekoppeld aan een specifieke demografische fase. Met betrekking tot beleidsontwikkeling vraagt iedere demografische fase niet alleen om specifieke interventies behorend tot ieder profiel maar zal ook rekening gehouden dienen te worden met de overgang naar de volgende fase van het transitieproces, om op deze manier tijdig te kunnen inspelen op de veranderingen die gaan optreden.

Landen in demografische fase 1 kenmerken zich door een jonge, snel groeiende bevolking, door afname van sterfte maar aanhoudende hoge vruchtbaarheidscijfers. In deze landen zal de aandacht uit moeten gaan naar het verlagen van vruchtbaarheidscijfers door het bevorderen van sociale rechten als SRGR, gezondheidszorg en onderwijs, vooral ten behoeve van meisjes en vrouwen. Om het toekomstig potentieel van de groeiende groep jongeren te kunnen realiseren zal geïnvesteerd moeten worden in scholing en beroepsopleiding, werkgelegenheid, geïntegreerde gezondheidsystemen, toegang tot financiële diensten en gelijke toegang voor mannen en vrouwen tot deze opleidingen, financiële diensten en arbeidsmarkt.

Demografische fase 2 landen kenmerken zich door bevolkingen met lage afhankelijkheidsratio’s waarbij het grootste gedeelte van de bevolking zich bevindt in de economisch productieve fase van zijn/haar leven. Dit is het moment waarop een land de kans heeft een aanzienlijke economische groei te realiseren en te investeren in de toekomst, kortom het realiseren van het zogenaamde ‘demografisch dividend’. In deze landen is het van belang te investeren in voorzieningen die nodig zullen zijn als de bevolking in een latere fase van het transitieproces gaat vergrijzen.

Demografische fase 3 landen kenmerken zich door bevolkingen die door daling van de sterftecijfers sterk zullen vergrijzen. In deze landen is het van belang te investeren in voorzieningen voor de oude dag zowel op het vlak van inkomenszekerheid als gezondheidszorg. Het vraagstuk van oudedags- en pensioenvoorzieningen en verzekeringen krijgt op dit moment volop aandacht binnen de beleidsagenda Groei en Verdeling.

De regering heeft er bewust voor gekozen om binnen het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid een onderscheid te maken tussen typen partnerlanden op basis van de aard van de ontwikkelingsproblemen, kwaliteit van bestuur en de mate waarin de MDG’s worden bereikt. Gekozen is voor een drietal profielen namelijk een profiel van landen met een redelijke mate van stabiliteit en verbeterd bestuur waarbij het versneld realiseren van de MDG’s centraal staat; een profiel van landen met veiligheidsproblemen of scherpe maatschappelijke tegenstellingen waarbij de MDG’s niet snel haalbaar zijn en veiligheid en ontwikkeling prioritair is; en een profiel van landen die de status van middeninkomensland hebben bereikt of binnen niet afzienbare tijd zullen bereiken en waarbij naast ontwikkelingssamenwerking een breed spectrum aan beleidsinstrumenten wordt ingezet. De door de AIV geschetste demografische fasen doen zich in feite in alle drie de landenprofielen voor ontwikkelingssamenwerking voor. In lijn met het regeringsbeleid om minder algemeen en meer landenspecifiek te werken zal er per land gekeken moeten worden naar de demografische doorwerking in beleidsstrategieën. Zo zal onder andere scherp gekeken moeten worden of de demografische veranderingen zich voordoen in rurale gebieden, urbane gebieden of in beide gebieden en waar uiteindelijk het potentieel voor het demografisch dividend wordt gerealiseerd. In de beleidsuitvoering zal hier vervolgens rekening mee gehouden moeten worden bijvoorbeeld wanneer het gaat om het stimuleren van productieve werkgelegenheid in de stad of op platteland.

De regering deelt de conclusie van de AIV dat het noodzakelijk is nog sterker in te zetten op het vergroten van de kansen van jongeren, niet alleen om het potentieel van het demografisch dividend te kunnen verwezenlijken maar ook om risico’s op instabiliteit en sociale onrust als gevolg van uitzichtloosheid te verminderen. De regering acht het van belang dat binnen de verschillende sectoren nadrukkelijker aandacht geschonken wordt aan jongeren. Het betreft hier met name de verbetering van de gezondheidsdiensten aan jongeren, het relevanter en kwalitatief versterken van het onderwijs en het stimuleren van de vaardigheden die noodzakelijk zijn om te kunnen voldoen aan de vereisten van de arbeidsmarkt, zoals ondernemerschap.

De AIV constateert dat de mogelijkheden om de MDG’s daadwerkelijk te bereiken zich vooral voordoen in landen die een bevolkingsstructuur bereiken waarin de afhankelijkheidsratio’s dalen en de positieve effecten van het demografisch dividend gerealiseerd kunnen worden. Goed bestuur en kwalitatief sterke instituties zijn hiervoor noodzakelijke voorwaarden. Er dient sprake te zijn van een goed functionerende overheid die middelen verantwoord en transparant aanwendt voor publieke doelen en die de benodigde diensten levert aan de bevolking. In de 36 partnerlanden wordt op basis van gedegen analyses van de bestuurssituatie en begrip voor onderliggende oorzaken (zgn. Strategische Goed Bestuur en Corruptie Analyses – SGACA’s) ruime aandacht besteed aan het thema Goed Bestuur. Ambassades worden daarnaast via het Support Programme for Institutional and Capacity Development (SPICAD) ondersteund om de bevindingen uit de politieke analyses te vertalen naar concrete inzet op ontwikkeling van instituties en capaciteit.

De AIV signaleert dat de meeste fragiele staten behoren tot de groep landen met jonge, snel groeiende bevolkingen en beveelt dan ook aan om in de programma’s ten behoeve van deze landen een structurele plaats in te ruimen voor SRGR, met aandacht voor toegang tot family planning. Deze aanbeveling is in lijn met de constatering in andere onderzoeksrapporten (“Aids, Security and Conflict”, Aids Security and Conflict Initiative (2009); “Strategy for Dutch Engagement in Health Recovery Processes in Fragile States”, Netherlands Platform for Global Health Policy and Health Systems Research (2009); “The Security Demographic – Population and Civil Conflict after the Cold War”, Population Action International (2003), waarin specifieke aandacht voor SRGR in fragiele staten wordt bepleit. Internationaal lijkt voor dit onderwerp een zeker momentum te ontstaan (bijvoorbeeld door de mogelijkheid dat de nieuwe VS regering weer actief wordt op dit terrein, nadat onder de vorige regering onder meer steun aan het Reproductive Health Response in Conflict Consortium werd gestopt). De recente samenwerking tussen WHO en UNFPA om meer structureel aandacht te besteden aan SRGR in humanitaire noodsituaties (de zogenaamde Granada consensus, door WHO gepresenteerd in Stockholm op 21 oktober jongstleden) is een initiatief dat door de regering wordt aanmoedigd.

Huidige beleidsprioriteiten en demografische veranderingen

In de beleidsdialoog met betrekking tot bevolkingsvraagstukken dient de rechtenbenadering leidend te zijn. Nederland zal zich blijven verzetten tegen bevolkingspolitiek als symptoombestrijding. Demografisch beleid dient ingebed te zijn in een bredere aanpak gericht op respect voor mensenrechten, gezondheid voor iedereen, vermindering van armoede en bescherming van de leefomgeving. Het Cairo Programme of Action als aangenomen tijdens de International Conference on Population and Development in 1994, blijft daarbij een wezenlijk instrument. Zo biedt de Cairo agenda immers precies de handvatten voor het inspelen op de huidige demografische ontwikkeling, vooral voor de enorme groep jongeren in de wereld. Ook benadrukt de Cairo agenda de noodzaak om in vrouwen en meisjes te blijven investeren (o.m. door onderwijs) en legt het de link tussen SRGR en duurzame ontwikkeling.

De Nederlandse regering werkt consistent aan de uitvoering van het Cairo Programme of Action en draagt bij aan het verminderen van de enorme behoefte (zgn. ‘unmet need’) aan family planning (die bijv. in Sub-Sahara Afrika zo’n 30% bedraagt). Nederland is internationaal één van de weinige landen die daarbij bereid is bestaande taboes (zoals het bespreekbaar maken van seksualiteit, en seks onder jongeren) aan de orde te stellen, inclusief in de politieke beleidsdialoog. Wat betreft abortus (opnieuw een taboe onderwerp dat Nederland niet uit de weg gaat), zet ons land zich onverminderd in voor het bespreekbaar maken van abortus en de consequenties van onveilige abortus (hoge moedersterfte). Nederland ziet abortus niet als methode van family planning, maar maakt zich (op basis van eigen ervaring met nationaal beleid) sterk voor veilige abortus en minder restrictieve wetgeving want wereldwijd is onveilige abortus verantwoordelijk voor niet minder dan 13% van de moedersterfte.

Gegeven het belang voor sociale en economische ontwikkeling heeft de regering, in aansluiting met het AIV advies, bij de keuzes voor bezuinigingen binnen de OS-begroting als gevolg van de daling van het BNP deze prioriteiten zo weinig mogelijk aangetast. Zoals verwoord gedurende de recente “High Level Meeting on Maternal Health – Millennium Development Goal 5” in Addis Abeba, zal het bereiken van vooral MDG 3 en MDG 5 alleen dichterbij komen wanneer sterker hierop wordt ingezet. Dit betekent voor de aanbevolen integratie van demografische ontwikkelingen in beleid, dat hierbij de verbetering van de positie van vrouwen en meisjes specifieke aandacht dient te krijgen, en de wereldwijde investeringen in SRGR fors moeten toenemen. Voor wat betreft de begroting 2010 heeft de regering dan ook besloten om het financiële niveau ten behoeve van SRGR op hetzelfde niveau als voorgaande jaren te handhaven. Tegelijkertijd roept de regering andere donoren op om hetzelfde te doen. Zoals ook geconstateerd door de AIV is er binnen het Nederlandse beleid sprake van een sterke verwevenheid en integratie van de thema’s HIV/AIDS en SRGR. Zo benadrukt Nederland het belang van het thema SRGR en gender in de steun die zij geeft aan o.a. het Global Fund (GFATM) en UNAIDS.

De regering is verheugd met de conclusie van de AIV dat de juiste prioriteiten binnen het beleid zijn gesteld. Het bevorderen van sociale rechten als SRGR, gezondheid en onderwijs van met name meisjes en vrouwen, is van groot belang voor ontwikkeling van landen. Geïntegreerde gezondheidssystemen waarin aandacht geschonken wordt aan preventieve zorg, seksuele voorlichting en family planning zijn van groot belang alsook de integratie van SRGR in het onderwijs en andere ontwikkelingsprogramma’s. In lijn met het AIV advies zal de regering, zoals hierboven aangegeven, zowel op nationaal als internationaal niveau via de daartoe geëigende fora, kanalen en instrumentaria nadrukkelijker aandacht vragen voor de gevolgen van demografische transitieprocessen voor ontwikkelingslanden.

De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,

Bert Koenders

Bron: Minbuza

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Regeringsreactie op AIV advies no. 66: Demografische Veranderingen en Ontwikkelingssamenwerking

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Ondanks levensverwachting van 34 telt Zimbabwe 74.000 honderdjarigen

Een anonieme bron zei eind augustus dat het IMF zijn groeiverwachtingen naar beneden had bijgesteld tegenover de verwachtingen van eind juli: van 4,1 naar 3,9 procent wereldwijde economische groei in 2008 en van 3,9 naar 3,7 procent in 2009.

“De herneming van de wereldwijde economische activiteit in 2009 zal er komen onder invloed van het einde van de gevolgen van de stijgende olieprijzen, meer dan 50 procent in 2008, en van de Amerikaanse vastgoedmarkt die het ergste achter de rug zal hebben”, aldus Lipsky.

In de VS zou de economische groei terugvallen tot 1 procent in het vierde kwartaal van 2008 (vergeleken met het vierde kwartaal van het jaar ervoor). In het vierde kwartaal van volgend jaar zou 1,5 procent bereikt worden.

In de eurozone zou het gaan om respectievelijk 0,75 en 1,5 procent.

De groei in de opkomende landen zou evolueren van “meer dan 8 procent” in het laatste kwartaal van 2007, over “iets meer dan 6 procent” in dezelfde periode in 2008, tot “meer dan 7 procent” in het slotkwartaal van 2009.

Bron: De Tijd

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

‘Wereldwijde groei versnelt opnieuw in 2009′

Deze razendsnelle bevolkingstoename vindt volgens het onderzoek vrijwel uitsluitend plaats in ontwikkelingslanden. Daar woont momenteel ongeveer 82 procent van de wereldbevolking, zo’n 5,5 miljard mensen. Tot het jaar 2050 komen daar nog eens 2,6 miljard bij.

De bevolking van Afrika stijgt procentueel gezien het snelst. Tegen het midden van de eeuw zullen hier zo’n twee miljard mensen wonen, tweemaal zo veel als nu. De meeste Afrikaanse landen kunnen hun bevolking echter nu al niet goed in hun levensonderhoud voorzien.

‘In Ethiopië lijdt de helft van de bevolking aan ondervoeding en bijna 42 procent heeft geen toegang tot schoon drinkwater’, zegt Renate Bähr, onderzoekster bij de DSW. ‘Rond 2050 bestaat de Ethiopische bevolking uit zo’n 148 miljoen mensen, tegen 79 miljoen nu. Dat betekent dat 70 miljoen mensen meer onderhouden moeten worden’.

Een afname van de bevolkingsgroei kan veel landen helpen bij de bestrijding van honger en armoede. Veel te vaak echter mankeert het mensen aan toegang tot en kennis over voorbehoedsmiddelen. ‘Het is een schande dat in Afrika slechts twee op de tien getrouwde vrouwen anticonceptiemiddelen mogen gebruiken. We moeten veel meer in gezinsplanning investeren. Alleen door betere hulp bij gezinsplanning hebben die mensen een reële kans aan langdurige honger en armoede te ontkomen’, aldus Bähr.

In tegenstelling tot ontwikkelingslanden zal de bevolking van de geïndustrialiseerde wereld volgens de prognoses verder afnemen. In Europa zullen tegen het midden van de eeuw waarschijnlijk ruim vijftig miljoen minder mensen wonen dan nu. Dat ligt volgens het rapport aan het feit dat de Europese vrouw gemiddeld slechts 1,5 kind ter wereld brengt. De Europese bevolking zal van 736 miljoen zielen afnemen tot 685 miljoen, oftewel van elf procent van de wereldbevolking tot zeven procent.

Het DSW-rapport geeft informatie over de bevolkingsontwikkeling van ruim 180 landen en aparte regio’s in de wereld, van de actuele bevolkingscijfers, geboortecijfers, levensverwachting en het aantal hiv-geïnfecteerden tot bevolkingsprognoses voor het jaar 2050.

Bron: Standaard

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Acht miljard mensen in 2025

Eerder schreven we over die andere grote demografische trend, vergrijzing, in relatie tot klimaatverandering. Dat doen we handig. We bouwen er wat krediet mee op om ook dat ene politiek o zo incorrecte onderwerp eens een keer te behandelen: bevolkingsgroei.

DSV? Toegegeven, tot vandaag kenden wij smalgeoriënteerde klimaatfreaks alleen de UN Population Division. Maar DSV blijkt voor meer te staan dan sportvereniging De SnelVoeters uit het Brabantse Sint Anthonis.

Deutsche Stiftung Weltbevölkerung. Persbureau Novum heeft het heel droog naar het Nederlands weten te vertalen, maar lees nou zelf: dan verliest het wel wat lading. DSV is, blijkens de website, een Duitse club die niet bang is zo nu en dan een rapport met wat harde cijfers te publiceren. Zo ook vandaag.

En het moet gezegd worden: wie graag op de hoogte blijft van macro-ontwikkelingen op onze planeet doet er goed aan over te stappen. Op de site waar de VN de stand van overbevolking bijhoudt zien we onder ‘What’s New?’ een bericht uit april 2008. Een ‘leren van elkaar workshop’ onder de titel ‘What do we know about adoption?’.

Als we DSV mogen geloven heeft de wereld er sinds dat VN-theekransje weer bijna 30 miljoen mensen bij. De bevolkingstoename vindt vrijwel uitsluitend plaats in ontwikkelingslanden – en dan met name in Afrika en Arabische gebieden.

Het schijnt iets met of juist niet met voorbehoedsmiddelen te maken te hebben, als direct gevolg waarvan we in 2012 al de grens van 7 miljard wereldburgers zullen passeren. Maar, schoenmaker blijf bij je leest, zoals gezegd, niet ons specialisme, wij gaan over CO2.

Wat is de relevantie van de immer groeiende wereldbevolking voor klimaatverandering? Poeh, nee, dan krijg je zo’n lang verhaal. Hier, simpeler: veroorzaakt bevolkingsgroei klimaatverandering?

Nee.

Momenteel niet. Momenteel stoten een half miljard mensen in de EU (dat aantal neemt dus niét toe) elk jaar zo’n 4 miljard ton CO2 uit. Tegelijk stoten ruim 1,3 miljard Chinezen (hoezo 1-kind-politiek?) zo’n (niemand weet precies hoeveel) 6 à 7 miljard ton uit. Dan heb je nog dik 300 miljoen Amerikanen die ook ruim over de 6 gigaton gaan.

En verder? Tel Indonesië, India, Brazilië, Rusland (demografisch op z’n laatste adem, straks ligt de Chinese grens achter Warschau) en Japan bij elkaar op en daarna ís er geen verder.

Maar. Indonesië heeft 230 miljoen inwoners. De bevolkingstoename is al decennia constant: elke tien jaar komen er ongeveer 35 miljoen Indonesiërs bij. India heeft eveneens een constante bevolkingsgroei. Het land krijgt er per decennium maar liefst 150 miljoen mensen bij. Voor 2030 zal India China hebben ingehaald. India bracht vorig jaar de Tata op de markt. Een auto die betaalbaar is voor Indiërs.

Ziedaar de relevantie.

Zolang mensen onder de absolute minimumgrenzen van het westerse bestaan leven, stoten ze praktisch geen CO2 uit. Een beetje biomassa verstoken voor onder de ketel. Daarin eten van de eigen akker, verbouwd zonder landbouwmachines. Vervoer staat synoniem aan wandelen. En plasma-tv’s, waterbedden en whirlpools lijken zo nutteloos als ze zijn.

Afrika. Als klimaatverandering een kilo was, droeg Afrika er geen grammetje aan bij. Dan rekenen we voor de zekerheid de ontbossing van Congo even tot de verantwoordelijkheid van de westerse houtindustrie. En de Zuid-Afrikaanse steenkoolindustrie valt wel in die ene gram te proppen. Net als de Libische olie, à 1,7 miljoen vaten per dag. Herstel, Nigeria heeft ook olieindustrie. Als de pijpleidingen niet branden transporteren ze 2,6 miljoen vaten per dag.

Maar goed, zelfs dan. De bijdrage van Afrika in de veroorzaking van het klimaatprobleem is nihil. Gesteld dat we er in slagen om de westerse welvaart (lees: consumptie) ook naar het door klimaatverandering zwaarst getroffen continent te exporteren, zal dat opeens een heel ander verhaal zijn.

Kortom, we moeten eerst een systeem bedenken waarin economische groei en daaruit voortvloeiende consumptie klimaatneutraal kan. Tot die tijd is toename van de wereldbevolking een tikkende tijdbom. Ook voor het klimaat.

Ter inspiratie: 100 procent CO2-neutrale energie, binnen 10 jaar. Het kan. Zegt de grote roerganger.

Bron: HIER

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Groei wereldbevolking bedreiging klimaat?

Bron: KN

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

‘Westen vreest bevolkingsgroei Derde Wereld’

De aangroei van de wereldbevolking zal in de volgende decennia hoofdzakelijk toe te schrijven zijn aan de groei van steden in ontwikkelingslanden. De stedelijke bevolking is in 2007, voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid, groter dan de plattelandsbevolking. Meer dan drie miljard mensen wonen in de stad of in een stedelijke omgeving. De verstedelijking is een complex proces dat ingrijpende maatschappelijke gevolgen heeft op sociaal, economisch, ecologisch en cultureel vlak. Armoedebestrijding is de belangrijkste doelstelling van ontwikkelingssamenwerking. Het is dus logisch dat ontwikkelingspartners en donors ook oog hebben voor de ondersteuning van duurzame stadsontwikkeling.

De Belgische ontwikkelingssamenwerking is sinds jaren actief in stedelijke omgevingen, zowel in hoofdsteden als in secundaire steden. De nieuwe thematische brochure van de Belgische Technische Coöperatie, “De stad, (f)actor van ontwikkeling”, belicht diverse projecten van BTC in een aantal Afrikaanse, Latijns-Amerikaanse en Aziatische steden. Deze projecten illustreren verschillende manieren om bij te dragen tot menselijke ontwikkeling, van Ho Chi Minh Stad tot Quito en de gemeenten Kinsenso en Kimbanseke in Kinshasa. Ze moeten goed aansluiten bij de stadsontwikkelingsplannen en die plannen versterken om de leefomstandigheden van alle stadsbewoners te helpen verbeteren.

Bron: DGOS

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

De stad, (f)actor van ontwikkeling

Door het lage inkomen is er geen gelegenheid tot sparen voor ‘de oude dag’. De ouderen zijn daarmee afhankelijk voor het inkomen en zorg van de kinderen. Maar dan moeten de kinderen er natuurlijk wel zijn. Omdat dit vaak niet het geval is lobbyen Cordaid en WorldGranny bij overheden om te zorgen dat er een basispensioen komt. Ook stimuleren ze pensioenfondsen hier in Nederland voor kennisoverdracht naar organisaties in ontwikkelingslanden.

Dat aandacht voor ouderen in ontwikkelingslanden en een pensioen voor hen van belang is wordt onderstreept door de vergrijzing die ook in ontwikkelingslanden lijkt toe te slaan. Zijn er nu nog 375 miljoen 60-plussers, dat zijn er naar verwachting in 2050 1500 miljoen. Nu handelen maakt de problematiek later hanteerbaar.

Bron: Plusonline

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

De Sint is voorbeeld voor derde wereld