George Forrest werd in Katanga geboren. Hij is de zoon van een Nieuw-Zeelander en een Italiaanse. Zijn ouders kwamen in de jaren 1920 naar Katanga.

Volgens ‘de Blanke Congolees’ is het bezoek van koning Albert II aan Kinshasa belangrijk. “Maar de bevolking heeft hier enorme verwachtingen. De mensen denken dat de koning gekomen is om massa’s geld uit te delen. We moeten hen doen beseffen dat België op bezoek komt bij een bevriend volk, een partner die al vijftig jaar onafhankelijk is.”

De industrieel betreurt dat de huidige Belgische inspanningen in Congo helemaal niet zichtbaar zijn. Dat moet veranderen, is de teneur.

In het verleden werd Forrest geregeld bekritiseerd door Belgische ngo’s die hem verweten de natuurlijke rijkdommen van Congo te plunderen en veel te voordelige contracten te krijgen. “Nu ziet iedereen in dat die aanvallen van kwade wil getuigden en onrechtvaardig waren. Anders dan sommige ngo’s wilden doen geloven, ben ik geen roofridder. De Forrest-groep zorgt voor economische ontwikkeling in Congo. Bij de zakenlui hier vind je investeerders die jobs creëren en speculanten. Wij behoren tot de eerste categorie.”

Forrest spoort al langer Belgen aan om opnieuw in Congo te investeren. “Je moet wel risico’s kunnen nemen en inspelen op kansen die zich voordoen. Ik ken Afrika goed en weet beter dan anderen hoeveel risico je kan nemen. Maar opgelet, Congo is ook weer geen casino hé. Zakendoen is er nu moeilijker dan vroeger. Er is een gebrek aan juridische zekerheid voor investeringen. Er is inmenging in het beheer van bedrijven. Ondernemingen zouden zich onbelemmerd moeten kunnen ontwikkelen. Uiteraard voor zover ze de wetten naleven.”

Bron: Congoforum

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Forrest: « België moet enkele grote projecten in Congo aanpakken »

Op vraag van minister Charles Michel hebben de universitaire koepelorganisaties, samen met de beleidscel van de minister, een akkoord uitgewerkt om de principes van de Verklaring van Parijs te vertalen naar de universitaire ontwikkelingssamenwerking. Dit akkoord past binnen het streven van de minister naar een verhoogde geografische concentratie, complementariteit en synergie binnen de Belgische ontwikkelingssamenwerking.

De belangrijkste punten uit het akkoord zijn:
1. zesjarenprogramma’s: met ingang van 2013 zullen VLIR-UOS en CIUF-CUD werken met strategische programma’s van zes jaar, onderverdeeld in twee driejarige actieplannen.
2. budgetgarantie: de Belgische Ontwikkelingssamenwerkingoverheid waarborgt het budget voor de periode van een actieplan. Voor het eerste actieplan is een jaarlijkse budgetstijging van minimum 3% voorzien.
3. geografische concentratie: beide koepelorganisaties zullen vanaf 2013 hun werking beperken tot 20 partnerlanden, op basis van een landenstrategie die focust op de rol van de universiteiten in de ontwikkeling van hun land of regio. 70% van de middelen zijn bestemd voor universitaire samenwerking met de partnerlanden van de Belgische bilaterale samenwerking.
3. vrije marge: de overheid voorziet een vrije marge van 6% van het budget voor eigen voorstellen van de koepels, zonder dat ze noodzakelijk gebonden zijn aan de geografische concentratie. Hiermee kunnen ze inspelen op relevante creatieve initiatieven en opportuniteiten voor universitaire ontwikkelingssamenwerking.
4. competitieve oproepen: de koepels blijven werken met een systeem van competitieve oproepen voor projectfinanciering. Dit systeem garandeert enerzijds een hoge kwaliteit van de projectvoorstellen en anderzijds een grote motivatie bij de indieners. Het zijn immers de projectpartners zelf die het initiatief nemen, binnen het kader van de oproepen.
5. resultaatsgericht beheer: de koepels engageren zich om de principes van resultaatsgericht beheer toe te passen. De opvolging en evaluatie van de programma’s zal gebeuren via vooraf bepaalde indicatoren.
6. complementariteit en synergie: de koepels zullen in de uitvoering van de programma’s steeds zoeken naar complementariteit en synergie met andere nationale en internationale spelers. Hiermee willen ze versnippering in de ontwikkelingssamenwerking tegengaan en de afstemming nastreven van de verschillende initiatieven op de prioriteiten, systemen en procedures van de partnerlanden.

De komende maanden zal het akkoord zich vertalen in concrete afspraken tussen de koepels en de overheid over de toepassing van de principes.

Het voorliggende akkoord heeft geen betrekking op de Noord- en beurzenprogramma’s. Deze programma’s zullen aan bod komen in andere akkoorden.

De universitaire koepelorganisaties VLIR-UOS aan Vlaamse kant en CIUF-CUD aan Franstalige, staan in voor het opzetten en uitvoeren van de Belgische universitaire ontwikkelingssamenwerking. Ze ontvangen hiervoor financiering van de Belgische Ontwikkelingssamenwerking.

VLIR-UOS en CIUF-CUD gebruiken de middelen om partnerschappen te financieren en te faciliteren tussen Vlaamse of Franstalige universiteiten enerzijds en universiteiten in het Zuiden anderzijds. Universiteiten zijn immers cruciale spelers in de ontwikkeling van een regio of land. Door de opbouw van duurzame samenwerking tussen universiteiten in het Noorden en in het Zuiden willen VLIR-UOS en CIUF-CUD de capaciteit en de expertise van de universiteiten in het Zuiden en hun rol als ontwikkelingsactoren versterken.

Voor meer informatie kan u terecht bij:

De beleidscel van de minister Valentine Delwart, directeur
(valentine.delwart@diplobel.fed.be, tél. 02 501.83.99)

VLIR-UOS Kristien Verbrugghen, directeur (kristien.verbrugghen@vliruos.be, tel. 02 289 05 54)
Hans Van de Water, communicatieverantwoordelijke
(hans.vandewater@vliruos.be, tel. 02 289 05 52)

CIUF-CUD Hugues Legros, secrétaire général
(Hugues.Legros@cud.be, tél. 02 2896527)
Benjamin Stewart, responsable de la communication
(Benjamin.Stewart@cud.be, tél.022896521)

Bron: Vliruos

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Akkoord tussen minister michel en de universitaire koepelorganisaties vlir en ciuf over de hervorming van de universitaire ontwikkelingssamenwerking

Sinds augustus 2009 beschikt Rwanda over een instelling die de capaciteitsversterking in de overheidsdiensten begeleidt en coördineert: het Public Sector Capacity Building Secretariat (PSCBS). Een van de succesverhalen van het secretariaat is het Rwandese Fonds voor de Sociale Zekerheid, dat de afgelopen jaren spectaculaire vooruitgang heeft geboekt.

Het Fonds voor de Sociale Zekerheid in Rwanda stelt 231 mensen te werk, van wie 143 in de hoofdzetel in de hoofdstad Kigali. De andere personeelsleden zijn verspreid over de lokale kantoren in de 30 Rwandese districten.

In 2009 waren bijna 12.000 werkgevers bij het fonds aangesloten (tegenover 4000 in 2002), die samen meer dan 300.000 werknemers vertegenwoordigen.

Het succes van het Fonds is grotendeels te danken aan het uitgekiende personeelsbeleid. Het Fonds is erin geslaagd jonge en enthousiaste mensen aan te trekken, die de dienstverlening aanzienlijk verbeterden.

‘Dat was niet alleen te danken aan de stimulerende werkomgeving en de ruime opleidingsmogelijkheden die we bieden’, zegt algemeen directeur Henry Gaperi. ‘Onze participatieve aanpak in de besluitvorming was op zijn minst even belangrijk, omdat onze visie en missie zo gedragen worden door het voltallige personeel.’

Bron: BTC

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Efficiënte dienstverlening in Rwanda

Amnesty International lanceert op 24 juni een memorandum met haar aanbevelingen voor tijdens het Belgisch voorzitterschap van de Europese Unie. Het document bevat concrete mijlpalen op vlak van mensenrechten die binnen een periode van zes maanden gerealiseerd kunnen worden.

Tijdens het Belgisch voorzitterschap moet eindelijk werk gemaakt worden van de inconsistentie tussen het interne en externe mensenrechtenbeleid van de EU. De EU mag niet enkel oog hebben voor mensenrechtenschendingen buiten haar grondgebied. Schendingen op eigen bodem moeten ook dringend aangepakt worden. Er moet onder meer rekenschap afgelegd worden voor de betrokkenheid van lidstaten bij geheime foltervluchten van de CIA. Nog nijpender zijn de pogingen van lidstaten om het absolute verbod op foltering te omzeilen via diplomatieke waarborgen. Diplomatieke overeenkomsten worden afgesloten met landen als Algerije, Egypte, Jordanië of Tunesië waarin staat dat de uitgeleverde gevangenen niet zullen worden gefolterd. Deze waarborgen zijn onbetrouwbaar gebleken, met gruwelijke gevolgen voor de betrokken gevangene.

Onder het voorzitterschap van België zal de EU haar eigen diplomatieke dienst ontwikkelen, de Europese Dienst voor Extern Optreden. Binnen die Europese diplomatieke dienst moet er een apart mensenrechtenbureau komen met voldoende middelen en beslissingscapaciteit.

“Niemand kan zich nog verschuilen achter institutionele debatten of meningsverschillen rond het Verdrag van Lissabon. Het is hoog tijd dat de EU de komende zes maanden vooruitgang boekt op een aantal mensenrechtenthema’s. De medeplichtigheid van de lidstaten aan CIA-foltervluchten moet ten gronde onderzocht worden en de nieuwe diplomatieke dienst van de EU moet een sterk mandaat krijgen”, zegt Karen Moeskops, directeur van Amnesty International Vlaanderen.

Amnesty hoopt ook dat de Europese antidiscriminatierichtlijn tijdens het Belgisch voorzitterschap een realiteit wordt. In veel landen van de EU worden mensen gediscrimineerd op grond van hun seksuele oriëntatie, geloof, leeftijd of handicap. De Roma-gemeenschappen in Europa bijvoorbeeld hebben hard te lijden onder verregaande discriminatie en andere mensenrechtenschendingen. Een sterke antidiscriminatierichtlijn moet hier een einde aan maken.

Een ander belangrijk agendapunt voor het komende half jaar is het Europese asielbeleid. De EU kan niet langer toestaan dat lidstaten de basisrechten van asielzoekers en vluchtelingen niet respecteren.

De aanbevingen van Amnesty voor tijdens het voorzitterschap zijn op zich vrij technisch. Mensenrechtenschendingen zijn echter nooit abstract, ze hebben betrekking op ‘echte’ mensen. Over heel de wereld, ook in de Europese Unie, betaalt het individu het gelag. Daarom voegt Amnesty tien individuele dossiers toe aan haar memorandum, tien persoonlijke verhalen over mensenrechtenschendingen. Amnesty vraagt onder meer aandacht voor een ter dood veroordeelde in Irak, een 30-jarige Italiaanse Roma, een vervolgde mensenrechtenactiviste in China en een Turkse gewetensbezwaarde. De EU heeft zich onder andere via de Richtsnoeren inzake Mensenrechten expliciet geëngageerd om dergelijke individuen te beschermen. Amnesty vraagt het Belgisch Voorzitterschap om van dit ‘papieren engagement’ een realiteit te maken voor de individuen in nood.

“België moet tijdens haar voorzitterschap mensenrechten hoog in het vaandel dragen bij elke actie van de EU, zowel binnen als buiten de grenzen. Er moet vooral aandacht besteed worden aan de zwakkeren in de samenleving, de armen en mensen die gediscrimineerd worden”, besluit Karen Moeskops.

Bron: Amnesty

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Amnesty lanceert aanbevelingen Belgisch EU-voorzitterschap

Vanackere en Michel wijzen erop dat humanitaire hulp nu de prioriteit moet zijn. Daarom maakt België 600.000 euro vrij en zal erop worden toegezien dat de diplomaten het thema bovenaan de agenda zetten in alle internationale fora. Kirgizië wordt geplaagd door rellen tussen tussen etnische Kirgiezen en Oezbeken.

Bron: De Morgen

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

België maakt 600.000 euro vrij voor Kirgizië

Het akkoord geldt voor de periode 2010-2013. De jaarlijkse middelen voor bilaterale samenwerking worden opgetrokken tot 75 miljoen euro. In 2012 en 2013 kan de enveloppe stijgen naar 125 miljoen euro als Congo concrete vooruitgang boekt inzake economisch en financieel bestuur.

Kabinetschef Jan Luykx vertegenwoordigde Charles Michel bij de opening van het colloquium.

Michel is voorstander van een ‘volwassen dialoog’ tussen Brussel en Kinshasa, aldus Belga. Hij wil naar eigen zeggen niet blind zijn voor alles wat er in Congo misloopt. Maar hij wil evenmin voortdurende confrontaties met Kinshasa. Volgens minister Michel is er een middenweg mogelijk. Impliciet verwijst Michel naar naar Karel De Gucht, die als minister van Buitenlandse Zaken geen blad voor de mond nam en Congo scherp terecht wees. De Gucht klaagde in het openbaar over de wijdverspreide corruptie en over de laakbare houding van een groot deel van de Congolese elite.

Bron: Congoforum

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

“Congo blijft belangrijkste partner van Belgische ontwikkelingssamenwerking”

In totaal werden zeven miljoen handboeken uitgedeeld in meer dan 31.000 erkende publieke, gesubsidieerde en privé-scholen. De handboeken en de pedagogische handleidingen werden eerst in Kinshasa, Lubumbashi en Goma geleverd. Daar werden ze eerst per school verpakt en vervolgens per subdivisie van het Lager, Secundair en Beroepsonderwijs (EPSP) samengevoegd.

Per vliegtuig, vrachtwagen, boot, motor, fiets, prauw en soms zelfs te voet… Al die vervoersmiddelen werden gebruikt om de handboeken in de verschillende subdivisies te krijgen. Vervoerders werkten onvermoeibaar om het schoolmateriaal op zijn bestemming te brengen. Gezien de grote afstanden en de slechte staat van de wegen, duurde het minstens zes maanden om alle handboeken in alle subdivisies af te leveren en nog eens twee maanden om alle scholen van het land te bereiken.

“Les champions en français” en “Jénovic, Muntu et les mathématiques” zijn handboeken die door het Ministerie van Onderwijs goedgekeurd werden en die voldoen aan het nationaal programma van het Congolees onderwijs. Deze boeken volgen de methode van de actieve pedagogie en de competentiebenadering. Daarbij moet een kind niet alleen zaken van buiten leren en reproduceren, maar wordt het ook aangezet om situaties te observeren en te analyseren om daarna zijn competenties te gebruiken om die op te lossen.

Het project doet ook aan sensibilisering rond de kosteloosheid van de boeken, over hoe ze met zorg bewaard moeten worden zodat ze langer meegaan. Ze blijven eigendom van de school, die ze ter beschikking stelt van de leerlingen en van de leerkrachten die opgeleid werden om ze te gebruiken.

Die opleiding gebeurde in drie fases. Om te beginnen werden 16 opleiders bijgeschoold. Zij vormden 2080 leerkrachtenopleiders, die op hun beurt 110.000 leerkrachten en directeurs opleidden. Tot mei 2010 werden 34.000 leerkrachten en directeurs uit tien onderwijsprovincies opgeleid.

Om de verdeling van de handboeken en de opleiding van de leerkrachten te superviseren, organiseerde het BTC-team vanaf oktober 2009 een aantal terreinbezoeken, tot in de verste uithoeken van het land. Een moeilijke taak, gezien de enorme uitgestrektheid van het grondgebied en de slechte staat van de wegen. Soms komen de supervisoren op plaatsen waar geen water, geen elektriciteit en geen wegen zijn, met een motor als enig vervoermiddel. In weer en wind leggen ze soms enorme afstanden af. Sommigen onder hen zijn meer dan eens vastgereden en moesten dan in een onbekend dorp onder de sterrenhemel overnachten. Gevraagd waarom ze zo veel moeite doen, antwoorden ze met overtuiging: “Dat is de prijs die betaald moet worden om het Congolees onderwijs te verbeteren!”

Bron: BTC

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Onderwijs in Congo: handboeken voor leerlingen en leerkrachten

Het Comité voor Ontwikkelingshulp, dat de voornaamste donoren van de OESO verenigt, moet regelmatig het beleid en de programma’s voor ontwikkelingssamenwerking van de lidstaten evalueren. Het onderzoek naar de Belgische Ontwikkelingssamenwerking vond plaats op 2 juni onder leiding van Zwitserland en Canada. Het DAC heeft haar belangrijkste conclusies en aanbevelingen gisteren bekend gemaakt.

België gaat van een onvoldoende naar een onderscheiding. Charles Michel wil dan ook alle actoren van de Belgische Ontwikkelingssamenwerking, zowel in Brussel als in de partnerlanden, bedanken voor deze opmerkelijke inspanning. Een bijzonder woord van dank gaat uit naar de Directie-Generaal voor Ontwikkelingssamenwerking en de Belgische Technische Coöperatie.

Meer lezen:
Belgium (2010) DAC Peer Review – Main Findings and Recommendations

Bron: Diplomatie

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Ontwikkelingssamenwerking: een goed rapport voor België

Moet het budget voor ontwikkelingssamenwerking worden verlaagd. Of moet België de belofte, om 0,7% van nationale inkomen aan ontwikkelingssamenwerking te besteden, nakomen?

Marc Hendrickx, N-VA, zit in de commissie van Buitenlands Beleid, Europese Aangelegenheden en Internationale Samenwerking

Wij pleiten voor het behouden van de 0,7 % tegen 2010 zonder kunstmatige maatregels zoals kwijtschelding van de schulden. Maar wat er in Nederland aan de hand is, gaat verder dan dat. Het is niet omdat de liberalen misschien aan de macht zullen komen, dat er iets zal veranderen. Neen het is al lang aan de gang. Zo hebben Vlaanderen en Nederland enkele jaren geleden samen een ontwikkelingsproject opgestart in Mozambique en Nederland heeft zich daaruit teruggetrokken. Het is dus een sluipend fenomeen.

Sabine Poleyn CD&V  volgt in het Vlaams Parlement de commissies Onderwijs en Gelijke Kansen, Buitenlands Beleid, Europese Aangelegenheden en Internationale Samenwerking

Wij zijn er voorstander van om de 0,7% in 2010 te behalen. Op Vlaams niveau werd dit al in 2009 bereikt, ondanks de crisis. We zouden die 0,7% kunnen behalen door een betere afstemming van de verschillende niveaus zodat we geen dubbel werk doen. De federale regering moet met de Vlaamse regering, de provinciën en de gemeenten overleggen. We moeten immers samen die 0,7 % bereiken.

Dirk Van Der Maelen SP.A: Kamerlid, specialist ontwikkelingssamenwerking en belastingontduiking

Ik vind het niet verstandig om zoals de Nederlandse partijen voorstellen het budget te doen inkrimpen. We weten dat er wereldwijd een financiële crisis bezig is en we weten dat die veel harder aankomt in het Zuiden dan in het Noorden. Dus het is nu toch niet het moment om verminderingen op de ontwikkelingssamenwerking voor te stellen. Wij vinden dat we moeten blijven streven naar de 0,7 %. Dat is ons doel. En wij zouden die zo zuiver mogelijk willen behalen. Het potje van de kwijtscheldingen is stilaan leeg.

Wouter De Vriendt, Groen! : volgde de voorbije drie jaar Buitenlandse Zaken op voor Groen! in De Kamer

Ik denk dat we naar een zuivere 0,7% moeten gaan. Dus in de begroting 2011 moet die 0,7 % behouden worden. Ontwikkelingssamenwerking mag niet het slachtoffer worden van de economische crisis en van de slechte begrotingssituatie. Als we niet investeren in ontwikkelingssamenwerking, dan halen we ook de problemen zoals klimaatvluchtelingen naar het Noorden. Ik denk ook dat we de landen van het Zuiden moeten heropwaarderen en hen in staat te stellen om hun eigen economie te laten groeien. En ontwikkelingssamenwerking is hiervoor nog altijd een eerste voorwaarde.

Wij stellen voor dat de politieke keuze wordt gemaakt om het budget uit te zuiveren en dat die 0,7 % gehaald wordt. Wij vinden dat een Tobintaks bijvoorbeeld de aangewezen manier is om budget te generen. Speculatie heeft geleid tot economische onstabiliteit dus ik denk dat dit niet alleen ten goede kan komen aan de landen uit het Zuiden, maar ook stabiliteit kan brengen in ons economische systeem.

Geert Versnick, Open VLD: voorzitter van de federale commissie voor Buitenlandse Betrekkingen

In 2010 zal voor de eerste keer de 0,7% overschreden worden. In het kader van de internationale solidariteit moeten we hieraan vasthouden. Enerzijds vanuit een zorg voor een menswaardig bestaan voor andere mensen in de wereld, maar anderzijds uit een welbegrepen eigenbelang. Zolang de mensen problemen hebben in hun land zullen ze naar België komen.

Schuldkwijtschelding is hiervoor één van de middelen. Maar voor elk land zijn er andere mogelijkheden. Wij concentreren ons wat betreft ontwikkelingssamenwerking op een aantal landen. Ook de investeringen die we doen in het Belgische ontwikkelingsagentschap (BTC) behoren tot de mogelijkheden. Kwijtschelding is dus gemakkelijke oplossing indien er geen beleid kan goedgekeurd worden.

Moet ontwikkelingssamenwerking geregionaliseerd worden? Zo ja, moet het dan een bevoegdheid van de gemeenschappen of de gewesten worden?

NV-A: Marc Hendrickx:

Ons standpunt zal u niet verbazen, wij zijn voor de regionalisering van ontwikkelingssamenwerking. Het gaat hier niet om een ideologische visie. Vlaanderen is al bevoegd voor onderwijs, landbouw en energie. We hebben al een grote expertise inzake onderwijsontwikkelingssamenwerking. Mensen zeggen dat we de band met Buitenlandse Zaken moet behouden, maar die hebben we niet nodig. Vlaanderen heeft zijn eigen netwerk opgebouwd. We hebben al met een drietal landen diplomatieke betrekkingen.

Bovendien wordt de federale ontwikkelingssamenwerking beïnvloed door de politieke agenda. Een concreet voorbeeld is Congo, dat wordt gebruikt om politieke belangen te dienen. De Franstalige politieke partijen zijn milder tegenover de Congolese politiek omdat in Brussel veel Congolezen wonen. De Franstalige partijen proberen dus zo stemmen te ronselen.

Ontwikkelingssamenwerking moet worden overgeheveld naar de gewesten. En voor Brussel moet er dan een oplossing gezocht worden. In Brussel kan men bijvoorbeeld samenwerkingsverbanden opzetten via de gemeenschappen, aangezien in Vlaanderen de Gemeenschap en het Gewest abstracte begrippen zijn.

CD&V:  Sabine Poleyn:

Ja ik volg mijn partij hierin, maar voor ons is dit geen prioriteit. Ontwikkelingssamenwerking zal altijd op elk niveau blijven bestaan omdat men zich moreel verplicht voelt. Ook als de ontwikkelingssamenwerking overgeheveld wordt naar het Vlaamse niveau, zal België nog altijd zelf aan ontwikkelingswerk doen. Maar Vlaanderen heeft al sterke officiële bilaterale samenwerkingsverbanden opgebouwd. Dat is op alle niveaus zo. Ook de gemeenten en steden hebben een ontwikkelingsbeleid.

SP.A: Dirk Van Der Maelen:

Ontwikkelingssamenwerking moet helemaal niet worden geregionaliseerd. Dit is een federale bevoegdheid en moet volgens mij een federale bevoegdheid blijven. Maar niets belet dat Vlaanderen, Wallonië en Brussel grotere inspanningen kunnen doen om iets te doen aan de Noord-Zuidsamenwerking en hoe meer zij doen, hoe beter. Ik zie dat niet als een exclusief domein. Maar de basiswetgeving moet blijven.

Groen! : Wouter De Vriendt:

Neen, integendeel. Er wordt nu gesproken om zoveel mogelijk bevoegdheden over te hevelen naar Vlaanderen, maar ik vind dat we met een open geest de staatshervorming moeten aanpakken. De bevoegdheden moeten worden uitgevoerd op het meest efficiënte niveau. Voor sommige domeinen zoals ontwikkelingssamenwerking is dat het federale niveau omdat er coördinatie nodig is.

Ik denk dat we met zijn allen moeten nadenken over de meest efficiënte manier om onze ontwikkelingssamenwerking te organiseren. Een grote schaal is dan echt wel nodig. De versnippering die we momenteel in de hand werken is echt geen goede zaak. Ik denk dat ook in het middenveld, de ngo’s, dat zeggen.

Open VLD: Geert Versnick:

Ik ben van mening dat dit een stap is in de verkeerde richting. Ontwikkelingssamenwerking houd je beter federaal. Bij de grote Copernicaanse hervorming die nu blijkbaar iedereen voorstelt, moeten we over een aantal zaken nadenken. Ik denk dat je alles wat het internationale beleid betreft, zoals ontwikkelingssamenwerking en internationale handel, beter federaal houdt. De regio’s kunnen daar perfect een rol in spelen vanuit hun eigen bevoegdheden.

Bron: MO*

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Partijen over ontwikkelingssamenwerking

Daarnaast heeft de federale overheid zich, onder druk van de bosbouwsector, actief ingezet om de criteria voor duurzaam hout bij overheidsaankopen af te zwakken.

Bron: Bond Beter Leefmilieu

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Biodiversiteit en vergroening van ontwikkelingssamenwerking: lichtpuntjes