‘Wij geloven dat vandaag gedwongen migratie de grootste bedreiging is voor inwoners van derdewereldlanden’, zegt John Davison, hoofdschrijver van het rapport. Het rapport was de aanzet van de 50ste verjaardag van de Christian Aid Week, een jaarlijkse deur-aan-deur campagne in Groot-Brittannië om hulpfondsen te verwerven. Christian Aid werd opgericht na de Tweede Wereldoorlog om de oorlogsslachtoffers te helpen. Dit jaar hoopt de niet-gouvernementele organisatie 23 miljoen euro te verzamelen.

Vloed van vluchtelingen
Volgens het rapport ‘Mensentij: de echte migratiecrisis’, van Christian Aid, neemt het aantal ontheemden door conflicten, natuurrampen en industriële projecten met rasse schreden toe. De niet-gouvernementele organisatie schat dit getal rond 155 miljoen en voorspelt een enorme stijging door de opwarming van de aarde.

Daarom vraagt de NGO aan de internationale gemeenschap dringend preventieve maatregelen te nemen. Anders zou het aantal vluchtelingen wel eens groter kunnen worden dan na afloop van de Tweede Wereldoorlog.

Interne vluchtelingen
Vele ontheemden zullen hun land ontvluchten, waardoor internationale problemen zullen ontstaan, maar de meerderheid zullen interne vluchtelingen zijn die hun land niet kunnen verlaten.

Ze blijven grotendeels onzichtbaar voor buitenstaanders en zijn afhankelijk van de regering die hen vaak in eerste instantie dwong te verhuizen. Deze interne vluchtelingen hebben vaak geen officiële spreekbuis en hun rechten worden nauwelijks gewaarborgd door de internationale wetgeving. Hun levenssituatie wordt voortdurend hopelozer tot levensbedreigend.

Conflictenbron
Veiligheidsexperts vrezen dat de opkomende golf van gedwongen migratie niet enkel olie op het vuur is voor bestaande conflicten, maar dat ook nieuwe conflicten zullen ontstaan in sommige van de armste en minst weerbare gebieden ter wereld.

Terwijl de rijke landen het meest bijdragen tot de klimaatverandering, zijn het vooral de ontwikkelingslanden die met de nadelige gevolgen geconfronteerd worden. Daarom moeten ook die rijken het diepst in hun zakken tasten voor maatregelen om de opwarming van de aarde tegen te gaan.

Media-aandacht
‘Een wereld met veel meer Darfoers is een doemscenario dat steeds geloofwaardiger wordt’, stelt het Christian Aid Week-rapport. In het West-Soedanese conflict kwamen volgens de Verenigde Naties al meer dan 200.000 mensen om en moesten 2 miljoen inwoners hun huizen verlaten. In de toekomst zullen energie en waterbronnen een belangrijke oorzaak zijn voor conflicten.

Het rapport klaagt ook aan dat, ondanks de media-aandacht voor Darfoer, vooral economische vluchtelingen en asielzoekers in de media kwamen. ‘We horen vooral berichten over mensen die de rijke wereld binnen willen geraken’, voegt Davison toe. ‘De echte problemen komen niet in het nieuws terwijl in de ontwikkelingslanden zelf oplossingen moeten komen.’

Het mes dat aan twee kanten snijdt
Een aantal gevalsstudies in het rapport wijzen op de interne migratiecrises in Soedan, Oeganda en Sri Lanka. Ook worden vergelijkbare toestanden aangehaald die minder aandacht krijgen van de internationale gemeenschap. In Mali nemen de neerslag en daardoor ook de oogsten gestaag af. De stijgende droogte verplicht steeds meer boeren te verhuizen.

Maar ook “ontwikkelingsprojecten” eisen hun tol. Colombia telt na Soedan de meeste interne vluchtelingen ter wereld. De jarenlange burgeroorlog dreef velen onder hen naar sloppenwijken rond de hoofdstad Bogotá. Nu wordt hun onderkomen afgebroken voor winstgevende palmolieplantages. Ook in Myanmar moeten vele inheemse bewoners hun huizen achterlaten om plaats te maken voor grootse projecten, zoals plantages voor biobrandstof en stuwdammen. Blijkbaar kunnen zowel de klimaatopwarming als sommige maatregelen tegen de klimaatverandering de armste wereldbewoners benadelen.

Auteur: Rien Vandermeersch

Bron: MO

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Wereld staat voor grootste migratiecrisis ooit

“Wij denken dat gedwongen migratie de ernstigste bedreiging is voor arme mensen in de ontwikkelingslanden”, meent John Davison, een van de auteurs van de studie.

Volgens Christian Aid staat de wereld voor een migratie van ongekende omvang. Mensen moeten huis en haard verlaten door onder meer misoogsten en gebrek aan water. De organisatie waarschuwt ook voor conflicten over de toegang tot natuurlijke hulpbronnen.

Christian Aid verwijst in het rapport onder meer naar de situatie in de Sudanese regio Darfur, waar twee miljoen mensen op de vlucht zijn geslagen. De organisatie stelt dat de Sudanezen niet alleen om militaire en politieke redenen op de vlucht zijn geslagen, maar ook omdat in Darfur steeds minder land beschikbaar is voor het bebouwen van het land en het houden van vee.

Bron: Telegraaf

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Miljard ontheemden in 2050 door klimaat

Marokko is van een transitland veranderd in een vestigingsland voor illegale migranten uit andere delen van Afrika. In 2005 gingen beelden de wereld over van Afrikanen die met honderden tegelijk de Spaanse enclaves Ceuta en Melilla in Marokko bestormden en met geweld werden teruggestuurd. Sindsdien is de beveiliging van de enclaves versterkt.

Ook de kust wordt intensiever bewaakt. „De noordgrens is zo goed als ondoordringbaar geworden”, aldus Vincent Sibout, directeur van hulporganisatie Caritas Marokko. Migranten gaan daarom vaker via het zuiden naar de Canarische eilanden. In 2006 kwamen volgens de Spaanse autoriteiten 31.000 bootvluchtelingen aan, net zo veel als in de vier jaren ervoor in totaal.

Hoeveel mensen de overkant niet halen, is onbekend. Duidelijk is dat de overlevingskans klein is. In februari intensiveerde de Europese Unie echter de patrouilles, zodat ook via deze route steeds minder mensen Europa bereiken. Veel migranten blijven in Marokko achter. Twee jaar of langer is geen uitzondering. Sinds de vernietiging van illegale boskampen in het noorden concentreert de migrantenbevolking zich in de steden.

In Rabat wonen naar schatting 6000 illegale migranten en in Casablanca 2000 tot 3000. Onder hen zijn steeds meer vrouwen. Een extra kwetsbare groep, zegt pastor David Brown van de evangelische kerk in Rabat. „We weten dat sommigen slachtoffer zijn van vrouwenhandel. Soms lukt het vrouwen zich te bevrijden, maar we denken dat velen toch in de prostitutie blijven”.

Migranten krijgen ook te maken met gewelddadige berovingen op straat. „Omdat ze illegaal zijn, zijn ze onbeschermd”, zegt Brown. De Marokkaanse overheid maakt geen onderscheid tussen illegale migranten en de enkele honderden vluchtelingen die zijn erkend door VN–vluchtelingenorganisatie Unhcr. Net als illegale migranten mogen vluchtelingen niet werken.

Ook doet de politie regelmatig invallen. Daarbij worden illegalen teruggestuurd naar de grens met Algerije, waar volgens hulporganisaties bendes van met name Nigerianen vrouwen verkrachten en migranten overvallen. Onder 250 mensen die eind 2006 werden uitgezet, zaten volgens missiehoofd Johannes van der Klaauw 73 erkende vluchtelingen. Pas na moeizame onderhandelingen tussen de Unhcr–missie in Rabat en de Marokkaanse autoriteiten lukte het hen terug te keren naar de hoofdstad. Toch is Van der Klaauw optimistisch. „In de praktijk worden vluchtelingen steeds meer met rust gelaten. We hopen nog steeds op officiële erkenning”.

Door het jarenlange leven in permanente onzekerheid hebben steeds meer migranten psychische problemen. „Sommigen worden letterlijk gek van de situatie” aldus Sibout (Caritas). Teruggaan is voor de meesten geen optie.

„Ik wil ergens heen waar ik kan werken voor mijn geld”, zei een Nigeriaan die al vijf jaar in Marokko verblijft. „Zodra het warmer wordt, probeer ik weer op een bootje te komen”

Bron: Refdag

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Migranten stranden steeds vaker in Marokko

De kleinschalige projecten die geïnitieerd worden door de lokale bevolking in het ontwikkelingsland verdienen meer aandacht. De in Nederland woonachtige migranten kunnen in deze een belangrijke en zichtbare rol vervullen. Zij beschikken over een schat aan kennis en ervaring en hebben een breed netwerk, waardoor de desbetreffende projectdoelgroep beter en direct bereikt kan worden.  Als deze talenten onbenut blijven, betekent dit een gemiste kans.

Momenteel zijn de meeste ontwikkelingshulpprojecten te vinden in en rond de grote steden, terwijl de nood elders in de afgelegen gebieden vele malen groter is. Het initiëren van projecten in de juiste gebieden en het bereiken van de doelgroep die de hulp het hardst nodig heeft is dus van essentieel belang.

Paudyal pleit verder voor een evenwichtige vertegenwoordiging van migranten bij de totstandkoming van het beleid bij de medefinancieringsorganisaties. Wil men de internationale ontwikkelingssamenwerking toegankelijk maken voor migranten, dan is het belangrijk dat de migranten(organisaties) worden betrokken bij de totstandkoming van het beleid van front offices van medefinancieringsorganisaties. 

Nepal betreft een straatarm land dat decennia lang verwikkeld is geweest in een burgeroorlog. Nadat koning Gyanendra in april 2006 de macht overdroeg aan het parlement hebben de maoïsten en regering een vredesakkoord gesloten.  Met als resultaat dat de maoïsten sinds kort deel uitmaken van de interim regering die de in juni geplande verkiezingen gaat organiseren. Daarmee gaat Nepal een nieuwe tijdperk in.  Door de in Nederland woonachtige Nepalezen wordt dit als een zeer positieve ontwikkeling beschouwd. Het slagen van dit vredesakkoord is in ieders belang, ook van de internationale gemeenschap. Daarom verzoekt de organisatie de Nederlandse regering en medefinancieringorganisaties om Nepal (opnieuw) op te nemen in hun ontwikkelingsprogramma om zo een positief gebaar te maken naar de huidige ontwikkelingen in Nepal.

Bron: NDA

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Migranten als spin in het web bij armoedebestrijding

In sommige Chinese steden maken plattelandsarbeiders intussen al de meerderheid van de bevolking uit. Hun werk is rechtstreeks verantwoordelijk voor de snelle groei en verbeterende infrastructuur in de steden. Maar de arbeiders krijgen stank voor dank, zegt de internationale mensenrechtenorganisatie Amnesty International.

De inwijkelingen hebben geen recht op openbare gezondheidszorg en onderwijs en moeten volop overuren draaien. De discriminatie is een rechtstreeks gevolg van het Chinese “hukou”-registratiesysteem. Na een moeilijke, verplichte registratieprocedure krijgen inwijkelingen alleen een tijdelijke verblijfsvergunning. Daardoor worden ze gediscrimineerd op gebied van huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg en werkgelegenheid. De meesten krijgen nooit een permanente verblijfsvergunning en zullen naar het platteland moeten terugkeren als hun job overbodig wordt. Wie zich niet laat registreren, is extra kwetsbaar voor uitbuiting door de politie, huiseigenaren en werkgevers.

De nationale overheid heeft ingestemd met hervormingen om de leef- en werkomstandigheden van de inwijkelingen te verbeteren, maar het hukou-systeem blijft zijn nefaste invloed uitoefenen. “De hervormingen zijn niet overal ingevoerd, maar zelfs waar ze wel van kracht zijn, volstaan ze niet om de problemen op te lossen” zegt T. Kumar, campagnedirecteur voor Azië bij Amnesty.

Managers in Chinese steden gebruiken een scala aan methoden om te voorkomen dat arbeiders er omwille van de lamentabele arbeidsomstandigheden en uitbuiting het bijltje bij neergooien. Ze houden vaak twee à drie maanden loon in van arbeiders van het platteland. Als die opstappen voor hun contract afloopt, zien ze dat bedrag nooit terug. Het is ook schering en inslag om niet uit te betalen vlak voor Chinees Nieuwjaar. Werkgevers willen vermijden dat werknemers niet terugkomen na de vakantieperiode, maar in de praktijk betekent het vaak dat de arbeiders zelfs geen treintickets kunnen kopen om hun achtergebleven familie te gaan bezoeken.

Deze tactieken laten de werkgevers toe de toenemende arbeidstekorten in de steden op te vangen zonder de lonen op te trekken. Het is inderdaad opvallend dat de periode van sterke economische groei en toenemende vraag naar ongeschoolde arbeid in China, gepaard gaat met verwaarloosbare loonsstijgingen.

Het Amnestyrapport ‘Internal Migrants: Discrimination and Abuse, the Human Cost of an Economic ‘Miracle’ benadrukt dat vele van de praktijken van werkgevers illegaal zijn. Maar ook het hokou-systeem laat de arbeiders in een wettelijk vacuüm achter, zonder mogelijkheid om te protesteren.

Tijdens het maoïstische tijdperk mochten alleen bepaalde mensen in de steden wonen. Maar de economische hervormingen van de jaren tachtig ging gepaard met grote groepen plattelandsbewoners die naar de steden trokken om de industriële explosie rond de steden aan te drijven. “Het werkt langs beide kanten: de gemeenschapsboerderijen stortten ineen, terwijl tegelijk de steden arbeidskrachten nodig hebben”, zegt Kumar.

In de jaren tachtig waren er amper 2 miljoen plattelandsarbeiders in de steden, nu wordt geschat dat het aantal tegen 2015 zal zijn opgelopen tot 300 miljoen.

Wang Yuancheng, een voormalig plattelandsarbeider in de stad die zich opwerkte tot congreslid, zegt in het rapport: “De levens van migranten zijn armzalig. Ze moeten in geïmproviseerde shelters wonen, etende de goedkoopste bonenbrij en kool. Ze hebben geen verzekering en hun lonen komen vaak met vertraging. En vooral, ze worden gediscrimineerd door stadsmensen.

De inwijkelingen wonen vaak aan de rand van de steden, met slechte infrastructuur en veel te veel mensen op elkaar. Een 21-jarige man beschrijft hoe hij met dertig anderen in stapelbedden een ondergrondse pakruimte slaapt, zonder ramen, douches of ventilatie. Ze mogen hoogstens een keer per week douchen in een naburig gebouw.

Amnesty International roept de Chinese overheid op alle vormen van discriminatie tegen interne migranten uit te roeien die door internationale verdragen verboden zijn.

Bron: Inter Press Service

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Miljoenen Chinese boeren oogsten stank voor dank in de stad