Veiling
Twee maatregelen kunnen een oplossing bieden volgens de onderzoekers. De Ethiopische overheid startte dit jaar met een Commodity Exchange, een veiling waar het product eerst wordt gecontroleerd. Vervuilde sesam levert dan voor een boer of handelaar niets meer op. De veiling blijkt echter niet populair en de overheid overweegt nu om deze verplicht te stellen.

Contract farming
Een andere maatregel is contract farming. Boeren en exporteurs maken rechtstreeks afspraken met elkaar over de te verhandelen sesam, bijvoorbeeld over kwaliteit of kleur. Contract farming werkt echter niet wanneer producten verplicht verhandeld moeten worden via de Commodity Exchange. Producten worden dan op één hoop gegooid waardoor onderling verhandelen niet meer mogelijk is.

VC4PD
De vijf papers zijn de eerste papers over Ethiopië uit het Wageningen UR project Value Chains for Pro-Poor Development (VC4PD). Met dit project onderzoekt de universiteit het creëren of verbeteren van marktkansen voor een aantal Afrikaanse landen. Dit doet Wageningen UR in samenwerking met het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken via het zogenaamde Partnership Programme DGIS-WUR.

Bron: LEI WUR

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Ethiopië pakt vervuiling sesamexport aan

Ethiopië behoort tot de top 3 van lijnzaad producerende landen. Sesamzaad, lijnzaad en nigerzaad worden in grote hoeveelheden verbouwd. Nederland is binnen Europa al jaren de grootste importeur van oliehoudende zaden.

Het ministerie van LNV heeft daarom de kansen voor de export van Ethiopische oliezaden naar Nederland onderzocht. Het resultaat was dat vooral lijnzaad en sesamzaad op grote schaal geproduceerd worden. Mogelijkheden voor sesamzaad liggen met name in de verwerking (pellen, roosteren, olie) en het gescheiden houden van de juiste variëteit. Op logistiek gebied deden zich echter problemen voor, waardoor een geheel nieuwe supply chain ontwikkeld moest worden. Samen met het door Nederland ondersteunende Publiek Private Partnerschap (PPP) Oliezaden is het ministerie aan de slag gegaan om de hele lijnzaadwaardeketen verder te versterken. De Ethiopische boer heeft er intussen een hoogwaardige afzetmarkt bij. Op dit moment worden de eerste contracten gesloten om met verbeterde input en hogere productie direct van de coöperatie naar Nederland te exporteren.

Bron: EVD

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Ethiopië: export oliehoudende zaden naar Nederland

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Herfkens: Koop meer uit Afrika

Op 26 en 27 april stelde de Wereldbank op een bijeenkomst in Washington nieuwe principes voor in verband met de transnationale investeringen in landbouwgrond, ook wel ‘land grabbing’ genoemd. De Verenigde Naties steunen dit idee.

Via die principes, die vrijwillig en dus niet verplicht zijn, moeten de rechten van de lokale landbouwgebruikers in Azië, Afrika en Latijns-Amerika gerespecteerd worden, hun levensonderhoud en hulpmiddelen worden beschermd en hun omgeving mag niet beschadigd worden.

Friends ot the Earth International
Deze principes zullen volgens Friends of The Earth International (FoEI) nooit bereikt worden in de praktijk. “Het is eerder een poging om de overname van landbouwgronden acceptabeler voor te stellen en het zo legitiem te maken”, zegt Kirtana Chandrasekaran van FoEI. “Het gaat trouwens over vrijwillige principes, ze moeten niet verplicht nageleefd worden door de investeerders.”

De Wereldbank zegt dat ze met de principes de landbouwinvesteringen willen promoten in het buitenland, maar volgens FoEI zal dit het levensonderhoud van de lokale bevolking alleen maar stuk maken. De Wereldbank denkt hiermee ook de globale voedselcrisis aan te pakken. “Om dit te bereiken moeten ze ‘land grabbing’ verbieden, geen enkel principe kan de overname van landbouwgrond aanvaardbaar maken”, aldus Chandrasekaran.

Landbouwers verdreven
‘Land grabbing’ is ontstaan in 2008 als antwoord op de globale voedselcrisis. Opkomende en rijke economieën proberen sindsdien vruchtbare gronden in ontwikkelingslanden op te kopen.

In de praktijk zijn de landbouwers hier het slachtoffer van. Investeerders en lokale overheden zijn echter vooral uit op winst, waardoor boeren gewoon van hun gronden worden verdreven. Zij kunnen niet langer in hun levensonderhoud voorzien. De geproduceerde gewassen worden meestal geëxporteerd naar het buitenland waardoor ontwikkelingslanden zelf moeilijk aan voedsel geraken.

Gevolgen
De aankoop van landbouwgronden moet nieuwe technieken en financiële middelen ter beschikking stellen voor de arme landen. De landbouw in sommige ontwikkelingslanden lijdt echter al tientallen jaren onder een rampzalig tekort aan investeringen.

Doordat de grond voor exportlandbouw gebruikt wordt, verliezen miljoenen mensen hun lbron van evensonderhoud, vooral boeren die al generaties lang hun eigen stuk grond bewerken.

‘Land grabbing’ marginaliseert de kleinere voedselproducenten en lokale gemeenschappen, die nu al het grootste deel uitmaken van de één miljard mensen die lijden onder armoede of hongersnood. Landbouw op kleine schaal zorgt trouwens nog altijd voor de voedselvoorziening van zeventig procent van de wereldbevolking, maar ook dit komt in gevaar door de verkoop van de landbouwgronden.

Bron: MO*

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Wereldbank promoot uitverkoop grond in Zuiden

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Wereldbank en NGO’s oneens over aankopen landbouwgrond

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Onderzoek naar duurzame biomassaproductie in Mozambique

Investeren in kleine boeren en plattelandsvrouwen in ontwikkelingslanden is de sleutel om in 2015 de honger in de wereld te halveren. Dat staat in een nieuw rapport van Niza/ActionAid dat vandaag uitkomt.

Honger neemt toe

Vandaag de dag lijden ruim 1 miljard mensen honger. En naar verwachting zal dit aantal uitgroeien tot 1,5 miljard in 2015. De EU komt vandaag met een reddingsplan voor het behalen van de millenniumdoelen. Met nog vijf jaar te gaan, lijkt het halen van millenniumdoel nummer één; het wereldwijd halveren van honger en armoede in 2015, verder weg dan ooit. Niza/ActionAid roept daarom de internationale donoren en Afrikaanse regeringen op om op grote schaal te investeren in kleinschalige landbouw, met name in plattelandsvrouwen.

Malawi als rolmodel

Het rapport stelt dat investeren in de agrarische sector twee keer zoveel economische groei oplevert dan in de industriële of dienstverlenende sector. Het Afrikaanse land Malawi is hiervan een goed voorbeeld. Het land besteedt 13% van het nationale budget aan landbouw en kent inmiddels een jaarlijkse groei van 6% in deze sector. Het aantal inwoners dat afhankelijk was van voedselhulp is afgenomen van 4.5 miljoen in 2004 naar 150.000 in 2009. Naar verwachting zullen in 2015 nog eens 2 miljoen Malawianen zich aan de armoede ontworstelen.

Investeren in kleine boeren

Investeren in kleine boeren maakt het grootste verschil. Ruim de helft van alle mensen die honger lijden zijn kleine boeren en landloze arbeiders. De naar schatting 800 miljoen kleine boeren en hun families onderhouden tezamen zo’n 2 miljard mensen en zijn verantwoordelijk voor de helft van al het verbouwde voedsel in de wereld. Maar deze groep wordt al decennia lang systematisch genegeerd in de beleidsvoorstellen van regeringen en donoren.

Plattelandsvrouwen als sleutel

Niza/ActionAid benadrukt bovendien de belangrijke rol van plattelandsvrouwen. In Afrika produceren vrouwen 60-80% van al het voedsel, maar hebben nog geen 2% van deze landbouwgrond in bezit. Ondanks hun enorme bijdrage aan de voedselproductie, besteden de onderzoekslanden Kenia, Oeganda en Malawi nog geen 1% van het BNP aan agrarische ondersteuning voor plattelandsvrouwen. Ook donoren erkennen dat slechts 3,6% van hun budget naar landbouw gaat en hiervan maar 10% bij plattelandsvrouwen terechtkomt. Terwijl uit het rapport blijkt dat als vrouwen gelijke toegang krijgen tot land, microkrediet en technische ondersteuning de oogstopbrengst met ruim 20% zal toenemen.

Politieke aanbevelingen

Niza/ActionAid roept de Afrikaanse regeringen op minimaal 10% van hun BNP toe te wijzen aan de agrarische sector. Nu spenderen Afrikaanse landen gemiddeld 6,6 % van hun BNP aan landbouw. Omgerekend is dat nog geen 15 dollar per boer per jaar. Daarnaast moeten ook de westerse donoren, waaronder de Nederlandse regering, minimaal 10% van hun ontwikkelingsbudget aan landbouw besteden. “De Nederlandse regering spendeert nu 7,7 % van haar budget hieraan en dat is op zich heel netjes, in vergelijking met andere westerse landen. Maar er is nog veel te weinig focus op kleine boeren en plattelandsvrouwen. Door kleinschalige landbouw structureel te ondersteunen, komen we alsnog onze belofte na en kunnen we de honger in 2015 halveren.”, aldus Ruud van den Hurk, directeur van Niza.

Bron: Niza

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Nieuw rapport Fertile Ground

ICCO is bezorgd omdat afgelopen zondagnacht een groot aantal legereenheden naar de regio is verplaatst. ICCO heeft gegronde redenen om aan te nemen dat het leger voorbereidingen treft voor een ontruiming van de plantages die door de boeren zijn bezet. In dat geval zou het op een gewelddadige confrontatie kunnen uitlopen, met nog meer slachtoffers als gevolg.

ICCO en de andere ondertekenaars vragen nationale en internationale autoriteiten om bij te dragen aan een vreedzame oplossing voor het conflict om meer geweld en bloedvergieten te voorkomen. De ondertekenaars vragen de Hondurese Staat om haar verplichtingen ten aanzien van het recht op voedsel van de boerenfamlies na te komen en om hen toegang tot land te geven zodat ze een menswaardig bestaan op kunnen bouwen.

Bron: ICCO

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

ICCO roept op tot stoppen van geweld tegen Hondurese boeren

Sao Paulo, Brazilië — De resultaten die JBS, Marfrig en Minerva, drie grote Braziliaanse slachterijen, 5 april bekend maakten zijn ronduit teleurstellend. Op dit moment kunnen de Braziliaanse slachterijen hun afnemers nog steeds niet garanderen dat hun producten vrij zijn van ontbossing in de Amazone. In oktober 2009 tekenden zij een publieke overeenkomst om de leveranciers van hun vee te registeren en in kaart brengen, in het eerste half jaar hun directe leveranciers (mestbedrijven) en in twee jaar hun indirecte leveranciers (fokkerijen).

Deze overeenkomst is gesloten naar aanleiding van het Greenpeace-rapport ‘Slaughtering the Amazon’ en onder druk van grote supermarktketens en bekende schoenenmerken als Nike, Timberland, Adidas en Clark’s.

Marfrig heeft op dit moment 80 procent van zijn directe leveranciers geregistreerd, hoewel de vereiste recente landkaarten van boerderijen nog ontbreken. JBS heeft slechts 43 procent geregistreerd maar zegt eind april ook 80 procent te hebben geregistreerd. Zowel Marfrig, Minerva als JBS heeft om 3 maanden uitstel gevraagd om 100 procent van hun directe leveranciers te registreren.

Registratie noodzakelijk
Pas als de hele keten van veeleveranciers van begin tot eind in kaart is gebracht en geregistreerd, kan ontbossing worden uitgesloten. Sinds de overeenkomst is gesloten, is toch nog 14.000 hectare Amazone verwoest in gebieden waar de slachterijen opereren. Dat is gelijk aan 40 procent van de totale ontbossing in de Amazone.

‘Registratie is noodzakelijk om criminele activiteiten als ongebreidelde ontbossing, slavenarbeid, belastingontduiking en het binnendringen van beschermde en inheemse gebieden te stoppen’, zegt Nora van der Hoeven, campagneleider bossen bij Greenpeace. Daarnaast is het stoppen van ontbossing de snelste en goedkoopste manier om broeikasgassen drastisch terug te dringen.

Bron: Greenpeace

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Registratie van veeboeren in de Amazone teleurstellend

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Oegandese boeren profiteren van groeiende vraag palmolie