Ontbossing
In Nederland wordt al 1 miljoen ton hout per jaar opgestookt, in Duitsland meer dan 16 miljoen ton. En volgens het rapport ‘Wood Based Bioenergy: The Green Lie’ kan die hoeveelheid tegen 2020 verdubbelen. “Het wordt behoorlijk angstwekkend”, zegt Ernsting.

Er is overigens al een enorm probleem van ontbossing zonder bio-energie, zegt Anne Petermann van het Global Justice Ecology Project, een Amerikaanse milieuorganisatie. Elk jaar verdwijnt 13 tot 16 miljoen hectare woud, goed voor een vijfde van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.

Bron: GVA

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

“Europa trapt in val van bio-energie”

8.000 biogas installaties
Het eerste gezamenlijke project bestaat uit de bouw van 8.000 biogas installaties voor boerenfamilies in Indonesië. Hivos startte de voorbereidingen hiervoor in 2009 met ondersteuning van de ontwikkelingsorganisatie SNV en de Nederlandse ambassade in Jakarta. De Rabobank Foundation verwacht nu eind juni de eerste kredietfaciliteiten beschikbaar te hebben. Daarmee komen kleine leningen beschikbaar voor boeren die de biogas installatie willen bouwen.

Goed alternatief
Biogas installaties zijn een uitstekend alternatief voor het gebruik van brandhout en petroleum. De installaties produceren gas uit mest van koeien en varkens. De kosten van een installatie voor de klant, tussen 300 en 400 euro, worden binnen een paar jaar jaar terugverdiend door besparingen op de aanschaf van brandhout en petroleum. Het restproduct, vergiste mest, is bovendien een waardevolle meststof in de landbouw. Ook reduceert de biogasinstallatie de uitstoot van broeikasgassen met ongeveer 4,0 ton CO2 per jaar.

Bron: HIVOS

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Hivos en de Rabobank Foundation gaan samenwerken in duurzame energie

De subsidieregeling Duurzame Biomassa-import geeft een impuls aan de verduurzaming van de biomassa importketens. Deze regeling moet ertoe bijdragen dat op de Nederlandse markt aantoonbaar duurzame biomassa beschikbaar komt – op grote schaal – voor energie- en chemiedoeleinden en dat toeleverende producenten worden ondersteund bij het realiseren hiervan. Daarnaast biedt de regeling steun bij de opzet van certificeringssystemen van duurzame biomassa.

De regeling is complementair aan het Fonds Duurzame Biomassa Mondiaal van het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat het opzetten van duurzame biomassaketens in geselecteerde ontwikkelingslanden ondersteunt. De focus van de regeling Duurzame Biomassa-import ligt op landen die grote producenten zijn van biomassa.

De regeling Duurzame Biomassa-import is onderdeel van de Innovatieagenda Energie. De Innovatieagenda Energie draagt bij aan het realiseren van de doelstellingen zoals vastgelegd in Schoon en Zuinig, het werkprogramma van het kabinet dat het gebruik van hernieuwbare energie stimuleert, energie-efficiency verbetert en de uitstoot van broeikasgassen vermindert.

Voorstellen voor de tweede tender van de subsidieregeling Duurzame Biomassa-import kunt u indienen tot en met 5 augustus 2010, 17.00 uur.

Meer informatie
* Duurzame Biomassa Import

Downloads
* Handleiding Duurzame Biomassa-import 17-05-2010 [pdf, 334,90 Kb]
* Factsheet Duurzame Biomassa Import [pdf, 155,82 Kb]

Bron: Senternovum

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Tweede tender geopend van subsidieregeling voor verduurzaming van biomassaproductie voor import naar Nederland

Op dit ogenblik kunnen alleen Duitsland, Spanje, Japan en de Verenigde Staten meer dan één gigawatt elektriciteit uit fotovoltaïsche installaties genereren. Landen zoals Australië, China, Frankrijk, Griekenland en India zouden die kloof echter stilaan aan het dichten zijn. Tegen het einde van dit decennium zouden fotovoltaïsche bronnen in vele regio’s even goedkoop kunnen zijn dan elektriciteit uit bestaande bronnen. Sinds het begin van de eeuw is de capaciteit van fotovoltaïsche centrales elk jaar gemiddeld met 40 procent toegenomen. De jaarlijkse investeringen in onderzoek naar fotovoltaïsche technologieën zijn sinds het begin van de eeuw verdubbeld tot 500 miljoen dollar.

Bron: Zita

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Zon kan kwart energievoorziening aarde leveren

"Zo'n 44 centrales zijn vandaag in opbouw, het merendeel in Azië -vooral in China en India"

We bevinden ons vandaag op een kruispunt van beslissingen over de energievoorzieningen voor de toekomst. De ontwikkelingslanden hebben een groeiende nood aan energie, mondiaal is er de klimaatopwarming die moet bestreden worden en het einde van de voorraad petroleum is in zicht. Aziatische en Afrikaanse landen maken zich dan ook op voor een toekomst met kernenergie. Maar is dit wel de juiste weg om te bewandelen? Er bevinden zich immers een hele reeks valkuilen op het pad.

Vorig jaar toonden minstens veertig ontwikkelingslanden interesse voor kernenergie bij het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA), dat namens de VN de noodzakelijke inspecties doet en over nucleaire programma’s waakt. Zo’n 44 centrales zijn vandaag in opbouw, het merendeel in Azië -vooral in China en India. Na Japan en Zuid-Korea is China de derde grootste kernenergieproducent van Azië, met negen kerncentrales in werking. Kernenergie is er de derde belangrijkste energiebron geworden, na steenkool en waterkracht. Tegen 2020 wil China zijn nucleaire capaciteit maar liefst vervijfvoudigen in vergelijking met 2005.

Midden-Oosten en Noord-Afrika
Koeweit, Bahrein, Libië, Algerije, Marokko en Jordanië zijn allemaal plannen aan het uitwerken. Turkije en Egypte zijn opnieuw geïnteresseerd en willen elk zeven centrales bouwen. Hun redenering, volgens sommigen, is dat de olie in de toekomst zo duur gaat worden, dat het financieel meer rendeert die te verkopen en voor eigen consumptie een alternatief te voorzien.

Afrika
Afrika gebruikt vandaag nauwelijks 3,1 procent van de elektriciteitsproductie in de wereld en heeft werkelijk een grote nood aan energietechnologie. Het enige Afrikaanse land dat kernenergie produceert, is Zuid-Afrika (dat trouwens zestig procent van Afrika’s energie genereert). Half maart tekende het Russische staatsbedrijf Rosatom een principeakkoord met Nigeria om samen te werken rond het vreedzaam gebruik van kernenergie, inclusief de bouw van nucleaire centrales. Zelfs het straatarme en onstabiele Jemen wil een kernreactor bouwen.

In maart jongstleden verkondigde de Franse president Nicolas Sarkozy nog dat de derde wereld kernenergie moet omarmen en dat rijke landen daartoe moeten geld uitlenen. Is kernenergie dan daadwerkelijk een goede oplossing voor de derde wereld? We overlopen de mogelijke valkuilen.

Kernenergie is duur
De nucleaire sector gaat er prat op dat kernenergie redelijk goedkoop is om te produceren. De praktijk bewijst echter het tegendeel. De productie van nucleaire energie blijkt een zware financiële last te zijn voor regeringen en belastingbetalers. Reken op drie tot vijf miljard euro om een kerncentrale uit de grond te stampen. Het wordt vaak omschreven als “de duurste manier om water aan de kook te brengen.”

Het is niet ongebruikelijk dat de kost van de bouw van een kerncentrale het oorspronkelijk voorziene budget driemaal overschrijdt. Kernenergie is bovendien een schoolvoorbeeld van een industriële activiteit die de winsten privatiseert en de kosten socialiseert. Niet ideaal dus voor ontwikkelingslanden die op zich al verzuipen in de schulden.

Bouw kerncentrale duurt lang
Het duurt gemiddeld 100 maanden vooraleer een kerncentrale operationeel is. Soms kan dit zelfs uitlopen tot meer dan twintig jaar. Argentinië begon in 1981 met de bouw van de Atucha II reactor maar hij functioneert nog steeds niet. In Tsjechië was de kerncentrale van Temelin uiteindelijk pas tien jaar later klaar dan gepland. In Finland is men nog maar drie jaar bezig met de bouw van de Olkiluoto centrale maar de planning blijkt al drie achter te zitten op schema. Kernenergie is dus zeker geen snelle manier om aan de stijgende energiebehoeften van de derde wereld te voldoen. Bovendien staat de steeds langere bouwduur gelijk met stijgende kosten.

Geen energie-onafhankelijkheid
Nucleaire technologie verwerven is zowat een statussymbool geworden. Een (ontwikkelings)land dat voor kernenergie kiest, zal helaas afhangen van een handvol landen die de nucleaire cyclus volledig controleren. Uranium is immers een kostbaar goed dat gemonopiliseerd wordt door een paar staten waardoor de prijs ervan uiterst volatiel kan zijn. Hetzelfde geldt voor de kennis i.v.m. deze technologie en de beschikbaarheid van vervangingsonderdelen voor de kerncentrale.

Geen extra jobs
De productie van kernenergie is allerminst arbeidsintensief en de vereiste arbeidskrachten moeten hoog opgeleid zijn. Hierdoor zal de gecreëerde werkgelegenheid bij de plaatselijke bevolking in ontwikkelingslanden uiterst miniem zijn.

Kernwapens
Kernenergie is zowel historisch, technisch als institutioneel onlosmakelijk gelinkt aan de productie van atoomwapens. Kernenergie is een ’spin off’-product van de ontwikkeling van de atoombom. Ongebreidelde uitbreiding van de civiele nucleaire installaties wereldwijd betekent een groter gevaar voor de verspreiding van kernwapens.

Bepaalde ontwikkelingslanden hebben dan ook in het verleden al de ambitie kenbaar gemaakt om atoomwapens te ontwikkelen. Toch kan niemand een land verbieden kerncentrales te bouwen. In het non-proliferatieverdrag van 1968, dat de verspreiding van kernwapens moet tegengaan, staat dat elk land het recht heeft om kernenergie te ontwikkelen voor civiele doeleinden. Voorwaarde is wel dat het Internationaal Atoomagenschap inspecties kan uitvoeren en dat er informatie en transparantie is over de programma’s.

India en Pakistan haalden volledig legaal de infrastructuur voor een zogenaamd ‘civiel’ kernenergiepark binnen, maar ontwikkelden dankzij die materialen, kennis en expertise de atoombom.

Een duurzame en onafhankelijke piste volgen
De beslissingen die vandaag genomen worden, zullen de economie en het uitzicht van de samenleving voor de komende decennia bepalen. Op de lange termijn is kernenergie, vanwege de beperkte voorraad uranium, ook geen duurzame optie. Volgens de VN is er nu nog genoeg uranium voor ongeveer 50 jaar. Verder zijn kerncentrales extreem duur om te bouwen en weet men nog vrijwel niets van de te verwachten kosten (en problemen) bij de ontmanteling als de kerncentrale zijn maximale levensduur bereikt heeft.

Dus in plaats van uitsluitend te gaan investeren in een kostbare en doodlopende weg, kunnen ontwikkelingslanden beter hun kennis en kunde vergroten betreffende duurzame engergiebronnen zoals wind-, water- en zonne-energie. Zo kunnen ze aan hun energiebehoeften voldoen volgens hun eigen voorwaarden en zo onafhankelijk mogelijk, zonder valkuilen.

Bron: HLN

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Kernenergie in derde wereld: de valkuilen

Silva zei niet welke oppervlakte bebost zal worden. Geschat wordt dat bijna 32 miljoen hectare grondgebied in de staat Para geschikt is voor de aanplant van palmbomen, bomen die in dit gebied inheems zijn.

Bron: Nieuws.nl

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Brazilië gaat ontbost gebied beplanten

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Onderzoek naar duurzame biomassaproductie in Mozambique

Vernietiging bossen
In 2007 verdedigde Piebalgs (als EU-commissaris voor Energie dus) de strategie dat minstens 10 procent van alle transport op EU-wegen tegen 2020 door biobrandstof moet worden aangedreven. Milieuactivisten en voedselexperts verzetten zich daar fel tegen. Volgens het Wereldvoedselprogramma van de VN bijvoorbeeld is het toenemende gebruik van biobrandstof op zijn minst gedeeltelijk verantwoordelijk voor de stijging van de voedselprijzen waardoor het aantal hongerlijders in de wereld boven het miljard is gestegen. Tot de voedselgewassen die voor auto’s en vrachtwagens gebruikt worden, behoren tarwe, maïs, soja, suiker en palmolie.

Piebalgs’ houding staat haaks op bevindingen van verscheidene studie die op verzoek van de Europese Commissie zijn uitgevoerd. Vorige maand nog deed een milieu-impactstudie de vraag rijzen of het biobrandstofbeleid van de EU de klimaatwijziging wel zou afremmen. Als het aandeel van biobrandstof in het wegtransport het komende decennium met 5 procent stijgt, dan zal dat meer kwaad dan goed doen voor het milieu, zei de studie, aangezien er veel bossen sneuvelen om plaats te maken voor biobrandstofgewassen. Geweigerd

De Europese Commissie heeft tot dusver geweigerd een reeks andere documenten over het EU-brandstofbeleid vrij te geven.

“Er zijn steeds meer bewijzen dat het biobrandstofbeleid van de EU tot de vernietiging van bossen en rurale zones zal leiden en ook de voedselprijzen zal doen stijgen”, zegt Adrian Bebb van Friends of the Earth. “Het is zeer duidelijk dat het EU-beleid voor biobrandstof niet duurzaam is en dat het slechts een kwestie van tijd is voor de EU dat beleid zal moeten veranderen. Maar sommige commissarissen willen dat nog steeds niet onder ogen zien.”

Honger
Eerder dit jaar voorspelde ActionAid dat er wereldwijd nog eens 600 miljoen mensen met honger zouden bijkomen tegen 2020 als de EU zijn biobrandstofbeleid niet aanpast. Anne Catherine Claude van ActionAid zegt dat Piebalgs “waarschijnlijk bang” is om de impact van biobrandstoffen toe te geven omdat hij de energie- en agrobedrijven die belang hebben bij de EU-doelstellingen, niet wil verontrusten. De Europese doelstellingen kwamen er nadat de EU een adviesraad consulteerde met vertegenwoordigers van bedrijven als Shell, Abengoa, Total, British Sugar, Nestlé en Volvo.

“De Commissie kan de biobrandstofindustrie niet blijven promoten”, zegt Claude. “Maar het is moeilijk om dat te erkennen omdat dit zou betekenen dat de bedrijven die bij de biobrandstofindustrie betrokken zijn, veel geld zouden verliezen.” 0,7 procent

Piebalgs presenteerde deze week ook een plan om de EU-hulp aan arme landen op te voeren. De vijftien landen die de Unie vormden voor de uitbreiding naar Oost-Europa hadden in 2004 beloofd om tegen 2015 0,7 procent van hun inkomsten te reserveren voor officiële ontwikkelingshulp. Piebalgs betreurde dat het Europese gemiddelde op dit moment slecht 0,4 procent bedraagt.

In 2009 maakte de EU (als geheel) 49 miljard euro vrij voor ontwikkelingshulp. Volgens Piebalgs moet dit met 9 miljard euro per jaar stijgen als Europa zijn belofte tegen 2015 wil nakomen.

Hij drong erbij de regeringen van de EU-landen op aan actieplannen te presenteren met details over de manier waarop ze de hulp willen laten stijgen. Zulke stijgingen moeten ook in tijden van financiële moeilijkheden mogelijk zijn, zegt hij. “Als u dit vergelijkt met nationale begrotingen, dan gaat dat niet meteen om grote sommen.”

Bron: GVA

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

“Biobrandstoffen schaden arme landen niet”

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

‘Toezicht Nederlands parlement op Wereldbank ontbreekt’

Bron: AGD

Gepost op: Updaid - nieuws over ontwikkelingslanden

Biobrandstoffen op agenda in Brazilië